861 абкуродымлены, -ая, -ае. Дзеепрым.зал. пр. ад абкуродымець, абкуродыміць. 862 абкурыцца, -куруся, -курышся, -курыцца; зак. 1. Зрабіцца рудым, чорным ад дыму, зазнаць уздзеянне дыму. 2. Скурыць свой тытунь, папяросы да рэшты. Ламко з двума… 863 абкурыць, -куру, -курыш, -курыць; зак., каго-што. 1. Абдаць каго-, што-н. дымам. Абкурыць пчол. □ [Бешчат:] — Але вы не стрымлівайце сябе, мяне ўжо так абкурылі,… 864 абкурэць, -эю, -эеш, -эе; зак. Разм. Пакрыцца сажай, гарам; абкуродымець. 865 абкусаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абкусаць. 866 абкусаць, -аю, -аеш, -ае; зак., каго-што. Кусаючы, аб'есці, абгрызці з усіх бакоў. Абкусаць яблык. 867 абкусванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абкусваць — абкусаць. 868 абкусвацца, -аецца; незак. Зал. да абкусваць. 869 абкусваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абкусаць. 870 аблава, -ы, ж. Паляванне, пры якім месца, дзе знаходзіцца зверына, акружаецца, ачэпліваецца паляўнічымі і загоншчыкамі. Аблава на ваўкоў. □ Ляснік хутка выйшаў… 871 аблавіць, -лаўлю, -ловіш, -ловіць; зак., што. Разм. Правесці лоўлю рыбы на пэўным месцы. Аблавіць возера. Аблавіць старыцу. 872 аблавух, -а, м. перан. Лаянк. Пра някемлівага, няспрытнага чалавека. [Косця:] — Я ж бачыў, што яна [Маша] не зводзіла з цябе вачэй. Дагэтуль не сустрэнецца! Аблавух!… 873 аблавуха, -і, ДМ аблавусе; Р мн. аблавух; ж. Зімовая шапка; вушанка. 874 аблавухі, -ая, -ае. 1. З абвіслымі вушамі. [Ліба] не паспела адысці ад акна, як на ім мігам апынуўся прыгожы, у рудыя яблыкі, аблавухі сабака. Гартны. 2. перан.… 875 аблагоджваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да аблагодзіць. 876 аблагодзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; зак., каго. Выклікаць у кім-н. пачуццё лагоднасці, шчырасці, сардэчнасці. Не так дзеля сябе, як дзеля таго, каб аблагодзіць гэтага… 877 аблада, -ы, ДМ -дзе, ж. Разм. 1. Улада, уплыў. Свежы сустрэчны вецер асвяжыў мяне, на нейкую хвіліну адагнаў сон, які браў мяне ў сваю абладу. С.Александровіч.… 878 абладжаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абладзіць. 879 абладжванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абладжваць — абладзіць. 880 абладжвацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. 1. Незак. да абладзіцца. 2. Зал. да абладжваць.
