481 аддзяленне, -я, н. 1. Дзеянне паводле дзеясл. аддзяляць — аддзяліць (у 1—3 знач.) і аддзяляцца — аддзяліцца. 2. Адгароджаная частка памяшкання. [Немцы] спыніліся… 482 аддзялённы, -ая, -ае. 1. Які мае дачыненне да аддзялення (у 4 знач.). Аддзялённы камандзір. 2. у знач. наз. аддзялённы, -ага, м. Камандзір аддзялення. У арміі… 483 аддзяліцца, -дзялюся, -дзелішся, -дзеліцца; зак. 1. Вылучыцца з агульнай адзінай масы. Тварог аддзяліўся ад сыроваткі. 2. Адысці, аддаліцца ад каго-, чаго-н. Тры… 484 аддзяліць, -дзялю, -дзеліш, -дзеліць; зак., каго-што. 1. Вылучыць з агульнай адзінай масы што-н. або адасобіць тое, што знаходзіцца ў злучэнні з чым-н. Аддзяліць… 485 аддзяляцца, -яюся, -яешся, -яецца; незак. 1. Незак. да аддзяліцца. 2. Зал. да аддзяляць. 486 аддзяляць, -яю, -яеш, -яе; незак. 1. Незак. да аддзяліць. 2. Служыць мяжой (у прасторы або часе). Ад жылога гарадка вытворчую базу аддзяляе векавы бор, што працягнуўся… 487 аддзяўбаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад аддзяўбаць. 488 аддзяўбаць, -аю, -аеш, -ае; зак. Тое, што і аддзяўбці. 489 аддзяўбці, -бу, -беш, -бе; -дзяўбём, -дзеўбяце; зак., што. 1. Аддзяліць, адкусіць дзюбай; здзяўбці (аб птушках). 2. Аддзяліць дзяўбаннем. Аддзяўбці кавалак лёду.… 490 аддзячыць, -чу, -чыш, -чыць; зак. Тое, што і аддзякаваць. 491 аддорвацца, -аецца; незак. Зал. да аддорваць. 492 аддорваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да аддарыць. 493 аддраіць, -драю, -драіш, -драіць; зак., што. Спец. Адчыніць што-н. герметычна зачыненае пры дапамозе задрайкі. Аддраіць люк. 494 аддрукаваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад аддрукаваць. 495 аддрукаваць, -кую, -куеш, -куе; зак., што. 1. Тое, што і надрукаваць. 2. Разм. Старанна выпісаць (літары, лічбы). 496 аддрыжаць, -жу, -жыш, -жыць; -жым, -жыце; зак. Скончыць, перастаць дрыжаць. Ні болю вострага, ні жалю, І струны сэрца аддрыжалі. Колас. 497 аддубасіць, -башу, -басіш, -басіць; зак., каго. Разм. Бязлітасна пабіць (кулакамі, палкай). Язэпу не хацелася ісці да дзеда. Баяўся, што дзед расстаўляе яму пастку:… 498 аддуха, -і, ДМ -дусе, ж. Разм. 1. Кароткі перапынак для адпачынку. Два дні ішоў дождж — сцябаў зямлю без аддухі, без літасці. Пташнікаў. 2. Тое, што і аддушына… 499 аддушына, -ы, ж. 1. Адтуліна для выхаду паветра, дыму, пары. Замест акон ледзь свяціліся надземныя аддушыны. Баранавых. 2. перан. Тое, што дае выхад якім-н.… 500 аддымець, -міць; зак. Скончыць, перастаць дымець.
