501 аддымны, -ая, -ае. Такі, які можна зняць, аддзяліць. Аддымныя дзверцы. 502 аддыха, -і, ж. Тое, што і аддуха. Машэка плыў, марнеў з нягоды, Аддыху рэдка меў калі. Купала. 503 аддыхацца, -аюся, -аешся, -аецца; зак. Перайсці да спакойнага роўнага дыхання (пасля бегу, рэзкіх рухаў і пад..); перавесці дух. [Маці] трымае хустку ў руцэ, прыціснула… 504 аддыхаць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да аддыхнуць. 505 аддыхвацца, -аюся, -аешся, -аецца. Незак. да аддыхацца. 506 аддыхнуць, -ну, -неш, -не; -нём, -няце; зак. Аднавіць сілы, перамяніўшы або зусім спыніўшы дзейнасць, работу, занятак і пад.; адпачыць. [Мікалай Патапавіч:] — А… 507 аддышка, -і, ДМ -шцы, ж. Разм. Кароткі перапынак для адпачынку. А я бягу без аддышкі, З галля абтрасаючы зоркі, З ялін залацістыя шышкі Кідае пад ногі вавёрка...… 508 ад'езд, -у, М -дзе, м. Дзеянне паводле дзеясл. ад'язджаць—ад'ехаць (у 1, 2 знач.). 509 ад'ездзіцца, -езджуся, -ездзішся, -ездзіцца; зак. Разм. Тое, што і ад'ездзіць (у 2 знач.). 510 ад'ездзіць, -езджу, -ездзіш, -ездзіць; зак. 1. Праездзіць некаторы час. Ад'ездзіць пяць гадзін на кані. 2. Перастаць ездзіць; страціць магчымасць ездзіць. Машына… 511 ад'ектываваны, -ая, -ае. Які перайшоў у прыметнік. Ад'ектываваныя дзеепрыметнікі. 512 ад'ектывацыя, -і, ж. Пераход іншых часцін мовы ў прыметнікі. 513 ад'енчыць, -чу, -чыш, -чыць; зак. Скончыць, перастаць енчыць. / у перан. ужыв. Даўно адзванілі ў царкве — адпраўлялася праваслаўная імша. Ад'енчылі таксама і касцельныя… 514 ад'есці, ад'ем, ад'ясі, ад'есць; ад'ядзім, ад'ясце, ад'ядуць; зак., што. 1. З'есці частку чаго-н.; адкусіць, адгрызці. Кошка ад'ела хвост у рыбы. 2. і без дап.… 515 ад'есціся, ад'емся, ад'ясіся, ед'есца; ад'ядзімся, ад'ясцеся, ад'ядуцца; зак., на чым. Разм. Паправіцца, пасыцець на добрых харчах (звычайна пасля недаядання);… 516 ад'ехацца, -едуся, -едзешся, -едзецца; зак. Разм. Тое, што і ад'ехаць (у 1 знач.). 517 ад'ехаць, -еду, -едзеш, -едзе; зак. 1. Едучы, аддаліцца на нейкую адлегласць. Ад'ехаць на некалькі крокаў. Ад'ехаць хат за дзесяць. Ад'ехаць ад сяла кіламетраў… 518 аджаваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад аджаваць. 519 аджаваць, -жую, -жуеш, -жуе; -жуём, -жуяце; зак., што. Жуючы, аддзяліць. // перан., безас. Аддзяліць, пашкодзіўшы, пакалечыўшы чым-н. [Марыля] была з ганьбай:… 520 аджагнацца, -аюся, -аешся, -аецца; зак. Уст. Ва ўяўленні рэлігійных людзей — жагнаючыся, адхіліць ад сябе якую-н. бяду, непрыемнасць, адагнаць нячыстую сілу; адхрысціцца.…
