601 адзінкавасць, -і, ж. Уласцівасць адзінкавага. Адзінкавасць з'яў. 602 адзінкавы, -ая, -ае. 1. Які сустракаецца не групай, не ў мностве, а ў выглядзе паасобных адзінак. Адзінкавы выпадак. 2. у знач. наз. адзінкавае, -ага, н. Філасофская… 603 адзінокасць, -і, ж. Уласцівасць адзінокага. 604 адзінокі, -ая, -ае. 1. Які знаходзіцца, размяшчаецца адасоблена ад іншых прадметаў. Люблю сум дзічкі адзінокай, Забытай ў полі пастушкамі. Лойка. Над адзінокім… 605 адзінота, -ы, ДМ -ноце, ж. 1. Адасобленасць у выніку страты родных ці блізкіх або ў выніку жадання пабыць (пажыць) асобна ад іншых. Гадзіна адзіноты. Гібець у… 606 адзіноцтва, -а, н. Тое, што і адзінота (у 2, 3 знач.). 607 адзіночка, -і, ДМ -у, Т -ам, м.; ДМ -чцы, Т -ай (-аю); Р мн. -чак; ж. 1. Той, хто адзін, без сям'і, не ў пары. Усе настаўніцы і настаўнікі-адзіночкі харчаваліся… 608 адзіночналікавы, -ая, -ае. У выразе: адзіночналікавы назоўнік — назоўнік, які ўжываецца толькі ў адзіночным ліку, напрыклад: пух, мяса, помста. 609 адзіночнік, -а, м. Разм. Той, хто знаходзіцца ў адзіночнай камеры. 610 адзіночніца, -ы, ж. Жан. да адзіночнік. 611 адзіночны, -ая, -ае. 1. Які робіцца, адбываецца асобна, адасоблена ад іншых падобных; адзінкавы. Адзіночны стрэл. // Які не мае побач падобных сабе, размешчаны… 612 адзінства, -а, н. 1. Цэльнасць, непадзельнасць. Адзінства камуністычнай партыі. Адзінства камуністычнага руху. Інтэрнацыянальнае адзінства пралетарыяту. Маральна-палітычнае… 613 адзіны, -ая, -ае. 1. Толькі адзін. Адзіны сын. Адзіная ўцеха. □ Сцерагчы маю краіну, Як мой скарб святы, адзіны, Паклянуся я. Колас. А быць можа —хто знае!… 614 адзінюсенькі, -ая, -ае. Разм. Тое, што і адзінюткі. 615 адзінюткі, -ая, -ае. Разм. Зусім адзін. ◊ Адзін-адзінюткі гл. адзін. 616 адзіхацець, -ціць; зак. Перастаць зіхацець. Адзіхацелі зоры. 617 адзічэласць, -і, ж. Уласцівасць адзічэлага. 618 адзічэлы, -ая, -ае. Тое. што і здзічэлы. 619 адзічэнне, -я, н. Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. адзічэць. 620 адзічэць, -эю, -эеш, -эе; зак. Тое, што і здзічэць.
