621 адзнака, -і, ДМ -знацы, ж. 1. Метка, знак, пастаўленыя з мэтай абазначыць што-н., паказаць на што-н. Адзнака на дрэве. Адзнака на карце. // Запіс, штамп і пад.,… 622 адзначаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адзначыць. 623 адзначацца, -аецца; незак. 1. Незак. да адзначыцца. 2. чым. Мець якія-н. адметныя, характэрныя рысы; вызначацца чым-н. [Драўляны ложак] адзначаўся той асаблівасцю,… 624 адзначаць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адзначыць. 625 адзначыцца, -чыцца; зак. 1. Адзначыць сябе, сваё прозвішча ў спісе; зарэгістравацца. Трэба, каб Валера ўжо адзначыўся [у касе] і ехаў далей, а ён яшчэ і сюды не… 626 адзначыць, -чу, -чыш, -чыць; зак. 1. Зрабіць знак на чым-н. з мэтай паказаць на што-н.; абазначыць. Адзначыць у плане выкананыя мерапрыемствы. Адзначыць камандзіроўку.… 627 адзначэнне, -я, н. Дзеянне паводле дзеясл. адзначыць (у 1, 2, 4 і 5 знач.). 628 адзол, -у, м. 1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. адзаліць. 2. Вапнавы раствор, які прымяняецца пры апрацоўцы шкур. 629 адзольны, -ая, -ае. Спец. Які прызначаны, служыць для адзолу (у 1 знач.). Адзольны чан. 630 адзывацца, -аюся, -аешся, -аецца. Незак. да адазвацца. 631 адзываць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адазваць. 632 адзыўны, -ая, -ое. Спец. Які змяшчае паведамленне аб адкліканні каго-н. Адзыўная грамата. 633 адзычыць, -чу, -чыш, -чыць; зак., чаго. Разм. Зрабіць ласку, даць крыху чаго-н. [Антон Пракопавіч:] — Хата мне патрэбна? Дык з якой трасцы яе ляпіць? Дайце цэглы… 634 адзюльтэр, -а, м. Нявернасць мужа, жонкі. [Фр. adultére.] 635 адзяванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. адзяваць — адзець і адзявацца — адзецца. 636 адзяваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адзяваць — адзець (у 1 знач.). 637 адзявацца, -аюся, -аешся, -аецца і (радзей) адзяюся, адзяешся, адзяецца; адзяёмся, адзеяцеся; незак. 1. Незак. да адзецца. 2. (у спалучэнні з акалічнаснымі словамі).… 638 адзяваць, -аю, -аеш, -ае і (радзей) адзяю, адзяеш, адзяе. Незак. да адзець. 639 адкаваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адкаваць. 640 адкаваць, -кую, -куеш, -куе; -куём, -куяце; зак., каго-што. 1. Выкаваць. Адкаваць нарог. 2. Аддзяліць што-н. прыкаванае; раскаваць. Адкаваць каня.
