3061 адганяцца, -яюся, -яешся, -яецца; незак. 1. Незак. да адагнацца. 2. Зал. да адганяць. 3062 адганяць, -яю, -яеш, -яе. Незак. да адагнаць. 3063 адгараваць, -рую, -руеш, -руе; зак. Разм. Перажыць шмат гора. // Пражыць пэўны час, пераадольваючы цяжкасці. Адгараваць зіму. □ Ёсць родныя. Ды ўсе жывуць сабой,… 3064 адгарадзіцца, -раджуся, -родзішся, -родзіцца; зак. Адгарадзіць сябе, свае ўладанні якой-н. агароджай, заслонай, перагародкай. Прыбудоўку атынкаваў [Фёдар], выбеліў,… 3065 адгарадзіць, -раджу, -родзіш, -родзіць; зак., каго-што ад чаго. Аддзяліць (перагародкай, плотам і пад.) што-н. ад чаго-н. Гаспадыня зачыніла дзверы і быццам адгарадзіла… 3066 адгарваць, -ае. Незак. да адгарэць. 3067 адгарнуцца, -горнецца; зак. Павярнуцца з аднаго боку на другі (пра лісты ў кнізе). / у перан. ужыв. Адгарнулася новая старонка ў шматвяковай гісторыі Полацка — старонка… 3068 адгарнуць, -гарну, -горнеш, -горне; зак., што. 1. Адгрэбці, адсунуць убок. Адгарнуць жар у печцы. □ Саўка прылёг, адгарнуў ад каменя зямлю і памаленьку выкаціў… 3069 адгароджаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адгарадзіць. 3070 адгароджванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. адгароджваць — адгарадзіць і адгароджвацца — адгарадзіцца. 3071 адгароджвацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. 1. Незак. да адгарадзіцца. 2. Зал. да адгароджваць. 3072 адгароджваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адгарадзіць. 3073 адгародка, -і, ДМ -дцы; Р мн. -дак; ж. Сцяна з дошак, фанеры, бярвення, якой адгароджваюць частку памяшкання (у хаце, у хляве, у гумне і пад.). Праз шчыліны паміж… 3074 адгартаць, -аю, -аеш, -ае; зак. Гартаючы, перакінуць, перавярнуць некалькі лістоў. 3075 адгарэлы, -ая, -ае. Які адгарэў, перагарэўшы адваліўся, адпаў. 3076 адгарэць, -рыць; зак. 1. Перагарэўшы ў якім-н. месцы, адваліцца, адпасці ад чаго-н. Сук адгарэў. 2. перан. Скончыцца, мінуцца. Што адбалела, Што адгарэла — Лісцем… 3077 адгасціць, -гашчу, -госціш, -госціць; зак. Разм. Тое, што і адгасцяваць. Ён [музыка] тут успомніў родны край І што не ў кожнай хаце адгасціў, І не на ўсіх хрысцінах… 3078 адгасцяваць, -цюю, -цюеш, -цюе; зак. Разм. Скончыць гасцяваць; пагасцяваць нейкі час. — А госці вашы, цётка Аксіння, яшчэ доўга будуць? — Ды адгасцявалі ўжо. Заўтра… 3079 адгін, -у, м. Разм. Месца, па якім што-н. адагнута. Зламацца на адгіне. 3080 адгінацца, -аюся, -аешся, -аецца. Незак. да адагнуцца.
