3161 аддзіраць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да ададраць, аддзерці. 3162 аддзьмухаць, -аю, -аеш, -ае; зак., што. Дзьмухаючы, здзьмухнуць. 3163 аддзьмухвацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. З сілай, з шумам выдыхаць паветра. Прыйшоўшы з кузні, Міша доўга мыўся каля парога, паліваючы на рукі з кубка, з прыемнасцю… 3164 аддзьмухваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да аддзьмухаць. 3165 аддзьмухнуць, -ну, -неш, -не; зак. Аднакр. да аддзьмухаць. 3166 аддзяжурыць, -ру, -рыш, -рыць; зак. 1. Правесці на дзяжурстве некаторы час. Аддзяжурыць цэлыя суткі. // перан. Прабыць некаторы час на цяжкай нецікавай працы, службе.… 3167 аддзяка, -і, ДМ -дзяцы, ж. Адплата за зробленае дабро, за паслугу. Суседскай дзяўчынцы найлепшы на смак аддала [маці] у аддзяку вялікі праснак. Дубоўка. 3168 аддзякаваць, -кую, -куеш, -куе; зак., каму. 1. Выказаць удзячнасць, падзякаваць. [Людзі] прагнуць песні, ловяць яе на ляту, ціснуцца да цябе, працягваюць рукі, каб… 3169 аддзяленне, -я, н. 1. Дзеянне паводле дзеясл. аддзяляць — аддзяліць (у 1—3 знач.) і аддзяляцца — аддзяліцца. 2. Адгароджаная частка памяшкання. [Немцы] спыніліся… 3170 аддзялённы, -ая, -ае. 1. Які мае дачыненне да аддзялення (у 4 знач.). Аддзялённы камандзір. 2. у знач. наз. аддзялённы, -ага, м. Камандзір аддзялення. У арміі… 3171 аддзяліцца, -дзялюся, -дзелішся, -дзеліцца; зак. 1. Вылучыцца з агульнай адзінай масы. Тварог аддзяліўся ад сыроваткі. 2. Адысці, аддаліцца ад каго-, чаго-н. Тры… 3172 аддзяліць, -дзялю, -дзеліш, -дзеліць; зак., каго-што. 1. Вылучыць з агульнай адзінай масы што-н. або адасобіць тое, што знаходзіцца ў злучэнні з чым-н. Аддзяліць… 3173 аддзяляцца, -яюся, -яешся, -яецца; незак. 1. Незак. да аддзяліцца. 2. Зал. да аддзяляць. 3174 аддзяляць, -яю, -яеш, -яе; незак. 1. Незак. да аддзяліць. 2. Служыць мяжой (у прасторы або часе). Ад жылога гарадка вытворчую базу аддзяляе векавы бор, што працягнуўся… 3175 аддзяўбаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад аддзяўбаць. 3176 аддзяўбаць, -аю, -аеш, -ае; зак. Тое, што і аддзяўбці. 3177 аддзяўбці, -бу, -беш, -бе; -дзяўбём, -дзеўбяце; зак., што. 1. Аддзяліць, адкусіць дзюбай; здзяўбці (аб птушках). 2. Аддзяліць дзяўбаннем. Аддзяўбці кавалак лёду.… 3178 аддзячыць, -чу, -чыш, -чыць; зак. Тое, што і аддзякаваць. 3179 аддорвацца, -аецца; незак. Зал. да аддорваць. 3180 аддорваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да аддарыць.
