3221 аджлукчвацца, -аецца; незак. 1. Незак. да аджлукціцца. 2. Зал. да аджлукчваць. 3222 аджлукчваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да аджлукціць. 3223 аджон, -у, м. Тое, што і аджын. 3224 аджоўваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да аджаваць. 3225 аджыванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. аджываць — аджыць. 3226 аджываць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да аджыць. 3227 аджывіць, -жыўлю, -жывіш, -жывіць; зак., каго-што. Тое, што і ажывіць (у 1 знач.). 3228 аджылак, -лка, м. Адгалінаванне руданоснай жылы. 3229 аджылы, -ая, -ае. 1. Які аджыў, не адпавядае сучаснасці. 2. у знач. наз. аджылае, -ага, н. Тое, што аджыло. К.Крапіва [ужо ў ранніх сваіх творах] не абмяжоўваўся… 3230 аджын, -у, м. Уст. Адработ жнівом за пазыку, паслугу і пад. 3231 аджынацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. 1. Незак. да аджацца (у 1 знач.). 2. Зал. да аджынаць. 3232 аджынаць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да аджаць. 3233 аджыты, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад аджыць (у 1 знач.). 2. у знач. прым. Мінулы, пражыты. Спявае дзед песню, а дзедавы думкі сваю песню спяваюць, невясёлую… 3234 аджыўшы, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. незал. пр. ад аджыць. 2. у знач. прым. Які аджыў сваё, не адпавядае сучаснасці. Аджыўшая тэорыя. Аджыўшыя погляды. 3. у знач.… 3235 аджыцца, -жывецца; зак. Прайсці, прамінуць, перажыцца. [Галена:] — Што было, тое аджылося, а што будзе, тое важней. Чорны. 3236 аджыць, -жыву, -жывеш, -жыве; -жывём, -жывяце; зак. 1. Пражыць, адслужыць свой час. Прыходзіла бабуля, уздыхала, жалілася на хваробы і старасць: глядзі ж, беражы… 3237 адзавізм, -у, м. Апартуністычная плынь у РСДРП, што ўзнікла пасля рэвалюцыі 1905 г. і патрабавала адазвання сацыял-дэмакратычных дэпутатаў з Дзяржаўнай думы і… 3238 адзавіст, -а, М -сце, м. Прыхільнік адзавізму. 3239 адзавісцкі, -ая, -ае. Які мае дачыненне да адзавізму. 3240 адзаду, прысл. Разм. Тое, што і ззаду. Калі параўняліся людзі з дубам, тады.. тыя, што ішлі адзаду, пацяглі за рукавы пінжака пана Зыгмунта. Лынькоў.
