адзінаўладдзе, -я, н. Сканцэнтраванне ўлады ў адных руках; паўната, неабмежаванасць чыёй-н. улады.

адзінаўладны, -ая, -ае. Такі, у руках якога непадзельна сканцэнтравана ўся ўлада. Адзінаўладны правіцель.

адзінаўладства, -а, н. Тое, што і адзінаўладдзе.

адзінаццаты, -ая, -ае. Ліч. Парадк. да адзінаццаць. Адзінаццатая гадзіна.

адзінаццаць, -ццаці, Т -ццаццю, ліч. кольк. Лік. Адзінаццаць памножыць на два. // Колькасць, якая абазначаецца лічбай 11. Адзінаццаць дзён.

адзіна²... Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае слову адзіны (у 1, 3 знач.), напрыклад: адзінабожжа, адзінаборства, адзінаверац, адзінакроўны,…

адзінец, -нца, м. Зусім адзін, адзінокі, які адбіўся ад статка (пра жывёл). Зубр-адзінец. // Адзінокі, бессямейны; бабыль. [Агей] адзін цяпер, адзінцом павінен…

адзінка, -і, ДМ -нцы; Р мн. -нак; ж. 1. Першы, найменшы цэлы лік, а таксама яго лічбавы знак “1”. // толькі мн. (адзінкі, -нак). Апошняя лічба ў мнагазначных…

адзінкавасць, -і, ж. Уласцівасць адзінкавага. Адзінкавасць з'яў.

адзінкавы, -ая, -ае. 1. Які сустракаецца не групай, не ў мностве, а ў выглядзе паасобных адзінак. Адзінкавы выпадак. 2. у знач. наз. адзінкавае, -ага, н. Філасофская…

адзінокасць, -і, ж. Уласцівасць адзінокага.

адзінокі, -ая, -ае. 1. Які знаходзіцца, размяшчаецца адасоблена ад іншых прадметаў. Люблю сум дзічкі адзінокай, Забытай ў полі пастушкамі. Лойка. Над адзінокім…

адзінота, -ы, ДМ -ноце, ж. 1. Адасобленасць у выніку страты родных ці блізкіх або ў выніку жадання пабыць (пажыць) асобна ад іншых. Гадзіна адзіноты. Гібець у…

адзіноцтва, -а, н. Тое, што і адзінота (у 2, 3 знач.).

адзіночка, -і, ДМ -у, Т -ам, м.; ДМ -чцы, Т -ай (-аю); Р мн. -чак; ж. 1. Той, хто адзін, без сям'і, не ў пары. Усе настаўніцы і настаўнікі-адзіночкі харчаваліся…

адзіночналікавы, -ая, -ае. У выразе: адзіночналікавы назоўнік — назоўнік, які ўжываецца толькі ў адзіночным ліку, напрыклад: пух, мяса, помста.

адзіночнік, -а, м. Разм. Той, хто знаходзіцца ў адзіночнай камеры.

адзіночніца, -ы, ж. Жан. да адзіночнік.

адзіночны, -ая, -ае. 1. Які робіцца, адбываецца асобна, адасоблена ад іншых падобных; адзінкавы. Адзіночны стрэл. // Які не мае побач падобных сабе, размешчаны…

адзінства, -а, н. 1. Цэльнасць, непадзельнасць. Адзінства камуністычнай партыі. Адзінства камуністычнага руху. Інтэрнацыянальнае адзінства пралетарыяту. Маральна-палітычнае…