3301 адзіны, -ая, -ае. 1. Толькі адзін. Адзіны сын. Адзіная ўцеха. □ Сцерагчы маю краіну, Як мой скарб святы, адзіны, Паклянуся я. Колас. А быць можа —хто знае!… 3302 адзінюсенькі, -ая, -ае. Разм. Тое, што і адзінюткі. 3303 адзінюткі, -ая, -ае. Разм. Зусім адзін. ◊ Адзін-адзінюткі гл. адзін. 3304 адзіхацець, -ціць; зак. Перастаць зіхацець. Адзіхацелі зоры. 3305 адзічэласць, -і, ж. Уласцівасць адзічэлага. 3306 адзічэлы, -ая, -ае. Тое. што і здзічэлы. 3307 адзічэнне, -я, н. Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. адзічэць. 3308 адзічэць, -эю, -эеш, -эе; зак. Тое, што і здзічэць. 3309 адзнака, -і, ДМ -знацы, ж. 1. Метка, знак, пастаўленыя з мэтай абазначыць што-н., паказаць на што-н. Адзнака на дрэве. Адзнака на карце. // Запіс, штамп і пад.,… 3310 адзначаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адзначыць. 3311 адзначацца, -аецца; незак. 1. Незак. да адзначыцца. 2. чым. Мець якія-н. адметныя, характэрныя рысы; вызначацца чым-н. [Драўляны ложак] адзначаўся той асаблівасцю,… 3312 адзначаць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адзначыць. 3313 адзначыцца, -чыцца; зак. 1. Адзначыць сябе, сваё прозвішча ў спісе; зарэгістравацца. Трэба, каб Валера ўжо адзначыўся [у касе] і ехаў далей, а ён яшчэ і сюды не… 3314 адзначыць, -чу, -чыш, -чыць; зак. 1. Зрабіць знак на чым-н. з мэтай паказаць на што-н.; абазначыць. Адзначыць у плане выкананыя мерапрыемствы. Адзначыць камандзіроўку.… 3315 адзначэнне, -я, н. Дзеянне паводле дзеясл. адзначыць (у 1, 2, 4 і 5 знач.). 3316 адзол, -у, м. 1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. адзаліць. 2. Вапнавы раствор, які прымяняецца пры апрацоўцы шкур. 3317 адзольны, -ая, -ае. Спец. Які прызначаны, служыць для адзолу (у 1 знач.). Адзольны чан. 3318 адзывацца, -аюся, -аешся, -аецца. Незак. да адазвацца. 3319 адзываць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адазваць. 3320 адзыўны, -ая, -ое. Спец. Які змяшчае паведамленне аб адкліканні каго-н. Адзыўная грамата.
