701 абіўны, -ая, -ое. Які выкарыстоўваецца для абіўкі; які патрабуе абіўкі. Абіўная тканіна. Абіўное крэсла. 702 абіўшчык, -а, м. Тое. што і абівальшчык. 703 абіўшчыца, -ы, ж. Жан. да абіўшчык. 704 абкалаціць, -лачу, -лоціш, -лоціць; зак., што. Абабіць, калоцячы; абтрэсці. Абкалаціць яблыню. □ Восень развесіла барвы на дрэвах, спустошыла палеткі, абкалаціла… 705 абкалоцца, -калюся, -колешся, -колецца; зак. Укалоць сябе ў многіх месцах; пакалоцца. 706 абкалоць1, -калю, -колеш, -коле; зак., што. Адбіць, адкалоць кавалкамі што-н. з чаго-н. Абкалоць лёд у калодзежы. 707 абкалоць2, -калю, -колеш, -коле; зак., што. Пакалоць чым-н. вострым вакол чаго-н. ці па ўсёй паверхні чаго-н. 708 абкалочаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абкалаціць. 709 абкалочвацца, -аецца; незак. Зал. да абкалочваць. 710 абкалочваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абкалаціць. 711 абкантаваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абкантаваць. 712 абкантаваць, -тую, -туеш, -туе; зак., што. Тое, што і акантаваць. 713 абкантоўвацца, -аецца; незак. Зал. да абкантоўваць. 714 абкантоўваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абкантаваць. 715 абкантоўка, -і, ДМ -ўцы, ж. Тое, што і акантоўка. 716 абкапаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абкапаць. 717 абкапаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абкапаць. 718 абкапацца, -аюся, -аешся, -аецца; зак. Абкапаць сябе чым-н. 719 абкапацца, -аюся, -аешся, -аецца; зак. 1. Абкружыць сябе землянымі збудаваннямі. 2. Абгарнуцца чым-н., закопваючыся. Баравік стаіць цішком.. Абкапаўся ён імхом… 720 абкапаць, -ею, -аеш, -ае; зак., што. Абліць каплямі якой-н. вадкасці; закапаць. Абкапаць стол чарнілам. □ Кроў з пальца запэцкала ўсю далонь і здорава-такі абкапала…
