121 атрыманы, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад атрымаць. 122 атрымацца, -аецца; зак. 1. Выйсці, удацца, аказацца якім-н. (у выніку якога-н. дзеяння). Новая кватэра атрымалася даволі ўтульная. Шахавец. Жарту не атрымалася,… 123 атрымаць, -аю, -аеш, -ае; зак., каго-што. 1. Узяць ад каго-н. што-н. перададзенае, перасланае. Атрымаць тэлеграму. Атрымаць падарунак. // Узяць грашовую ці якую… 124 атрымлівацца, -аецца; незак. 1. Незак. да атрымацца. 2. Зал. да атрымліваць. 125 атрымліваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да атрымаць. 126 атрэпвацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. 1. Незак. да атрапацца. 2. Зал. да атрэпваць. 127 атрэпваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да атрапаць. 128 атрэп'е, -я, н., зб. 1. Адыходы, якія атрымліваюцца пры трапанні лёну, пянькі. 2. Старое, зношанае адзенне; лахманы. Хадзіць у атрэп'і. 3. перан. Элементы… 129 атрэсены, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад атрэсці. 130 атрэсці, атрасу, атрасеш, атрасе; атрасём, атрасяце; пр. атрос, атрэсла і атрасла; зак., што. Трасучы, ачысціць што-н. ад чаго-н.; абтрэсці. Старэйшая дзяўчына… 131 атрэсціся, атрасуся, атрасешся, атрасецца; атрасёмся, атрасяцеся; пр. атросся, атрэслася і атраслася; зак. Трасучыся, ачысціцца ад чаго-н. Алесь прыйшоў з гумна,… 132 ату, выкл. Вокліч на паляванні з сабакамі, які азначае: бяры, лаві, хапай. Ату яго! 133 атуленне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. атуліць. 134 атулены, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад атуліць. 135 атуліцца, атулюся, атулішся, атуліцца; зак. Ахутацца, ахінуцца. Залацеюць на першых праменнях сонца пяскі Сухіх грудоў, сівым туманам атулілася Гнілое балота.… 136 атуліць, атулю, атуліш, атуліць; зак., каго-што. Агарнуць, ахінуць з усіх бакоў. Дай сваім плашчом цябе я атулю, мая надзея. Танк. Цішыня косамі шаўковымі атуліла… 137 атульвацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. 1. Незак. да атуліцца. 2. Зал. да атульваць. 138 атульваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да атуліць. 139 атуляцца, -яюся, -яешся, -яецца; незак. 1. Незак. да атуліцца. 2. Зал. да атуляць. 140 атуляць, -яю, -яеш, -яе. Незак. да атуліць.
