анатаваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад анатаваць.

анатавацца, -туецца; незак. Зал. да анатаваць.

анатаваць, -тую, -туеш, -туе; зак. і незак., што. Скласці (складаць) анатацыю.

анатам, -а, м. Спецыяліст у галіне анатоміі або прэпаравання трупаў.

анатаміраванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. анатаміраваць.

анатаміраваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад анатаміраваць.

анатаміравацца, -руецца; незак. Зал. да анатаміраваць.

анатаміраваць, -рую, -руеш, -руе; зак. і незак., што. Прэпараваць труп, разрэзаць (разразаць) яго для навуковых або судова-медыцынскіх мэт.

анатамічка, -і, ДМ -чцы; Р мн. -чак; ж Разм. Спецыяльна абсталяванае памяшканне пры навучальнай установе для ўскрыцця трупаў; анатамічны тэатр.

анатамічны, -ая, -ае. 1. Які мае дачыненне да анатоміі. Анатамічны атлас. 2. Які мае дачыненне да анатаміравання. ○ Анатамічны тэатр гл. анатамічка.

анатацыя, -і, ж., чаго. Кароткая характарыстыка кнігі, артыкула і пад., якая ў асноўным перадае іх змест і дае ацэнку. Анатацыя кнігі. [Ад лац. annotatio — заўвага.]…

анатомія, -і, ж. Навука пра знешнюю і ўнутраную будову жывога арганізма. Анатомія чалавека. // Будова арганізма, органа. Анатомія мозгу. [Ад грэч. anatomē —…

анафара, -ы, ж. Стылістычны прыём, які заключаецца ў тым, што паўтараюцца фразы, словы ці гукі на пачатку суседніх рытмічных радоў (радкоў, строф і інш.); напрыклад:…

анафарычны, -ая, -ае. Які звязаны з анафарай, мае ў сабе анафару. Анафарычныя радкі.

анафема, -ы, ж. 1. Адлучэнне ад царквы, пракляцце. Абвяшчаць анафему. 2. Разм. Ужываецца як лаянкавае слова. Прэч адсюль, анафема! [Грэч. anathēma — пракляцце.]…

анахранізм, -у, м. 1. Памылковае аднясенне падзей, з'яў адной эпохі да другой. 2. З'явы, погляды, думкі, якія з'яўляюцца ўстарэлымі для пэўнай эпохі. Сапраўды,…

анахранічны, -ая, -ае. 1. Які памылкова адносіцца да пэўнай эпохі, не адпавядае храналогіі. 2. Які з'яўляецца анахранізмам для пэўнага часу; устарэлы.

анаэроб гл. анаэробы.

анаэробны, -ая, -ае. Які мае адносіны да анаэробаў. Анаэробныя бактэрыі. // Якія выклікаюцца анаэробамі. Анаэробная інфекцыя.

анаэробы, -аў; адз. анаэроб, -а, м. Арганізмы, якія могуць жыць без свабоднага кіслароду; проціл. аэробы. [Ад грэч. an — без, aēr — паветра і bios — жыццё.]