241 аперыцца, -рыцца: зак. 1. Пакрыцца, абрасці пер'ем, убрацца ў пер'е (пра птушак). Не аперыліся птушкі, Ды лятуць з гнязда у служкі. Бічэль-Загнетава. 2. перан.… 242 аперыць, -ру, -рыш, -рыць; зак., каго- што. Пакрыць, упрыгожыць пер'ем. 243 аперэта, -ы, ДМ -рэце, ж. 1. Музычна-вакальны твор камедыйнага характару з элементамі размовы. // Сцэнічнае выкананне такога твора. 2. Тэатр, у якім ставяцца… 244 аперэтачны, -ая, -ае. 1. Які мае дачыненне да аперэты, звязаны з аперэтай. Аперэтачны акцёр. Аперэтачнае амплуа. 2. Які нагадвае тое, што бывае ў аперэце; такі,… 245 аперэтка, -і, ДМ -тцы; Р мн. -так; ж. Разм. Тое, што і аперэта. 246 апесціць, апешчу, апесціш, апесціць. Разм. Зак. да песціць. 247 апеты, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад апець. 248 апетыт, -у, М -тыце, м. Жаданне есці. Добры апетыт. Не мець апетыту. □ На нейкі момант.. [Паліна] суцішылася, назіраючы, з якім апетытам есць сястра. Сіўцоў.… 249 апетытны, -ая, -ае. Смачны, прыгожы на пагляд, які выклікае жаданне есці, узбуджае апетыт. Апетытны пах. □ [Ксёндз Марцэвіч] спакойна прысунуў да сябе апетытны… 250 апець, апяю, апяеш, апяе; апяём, апеяце; зак., каго-што. Уславіць, адлюстраваць у песнях, вершах. Колькі светлых хвілін, незабыўных спатканняў гэты дзень нам… 251 апечак, -чка, м. Каменны ці гліняны падмурак печы. 252 апечаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад апячы. ◊ Як апечаны — пра вялікую ўзрушанасць чалавека. 253 апёк, -у, м. 1. Пашкоджанне цела агнём, сонцам, радыяцыяй ці чым-н. іншым гарачым, пякучым. Тэрмічны, хімічны, электрычны апёк. □ [Доктар:] — На твары слядоў… 254 апівака, -і, ДМ -у, Т -ам, м. Разм. Тое, што і апівала. Ваяводскае начальства.. вырашыла паслаць гэтага апіваку на падножны корм, назначыўшы войтам у нашу гміну.… 255 апівала, -ы, ДМ -у, Т -ам, м.; ДМ -е, Т -ай (-аю), ж. Разм. Той, хто апіваецца або п'е за кошт іншых. 256 апівацца, -аюся, -аешся, -аецца. Незак. да абапіцца. 257 апіваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абапіць. 258 апілаваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. прад апілаваць. 259 апілаваць, -лую, -луеш, -луе; зак., што. Апрацаваць што-н. з краёў або з усіх бакоў пілою ці напільнікам. Апілаваць бярвенне. Апілаваць металічную пласцінку. 260 апілкі, -лак; адз. няма. Дробныя частачкі матэрыялу, якія ўтвараюцца пры апрацоўцы яго пілой або напільнікам; пілавінне. Зазвінела піла, Застагнала сасна; Пры…
