361 адгалёкаць, -аю, -аеш, -ае; зак. Разм. Перастаць галёкаць. Адгалёкаў і супакоіўся. 362 адгалінаванне, -я, н. 1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. адгалінаваць, адгалінавацца. 2. Бакавы адростак, галіна. Жывіць сасну толькі адзіны корань, што распусціў свае… 363 адгалінаваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адгалінаваць. 364 адгалінавацца, -нуецца; зак. Утварыць адгалінаванне. 365 адгалінаваць, -ную, -нуеш, -нуе; зак., што. Зрабіць адгалінаванне чаго-н. 366 адгаліненне, -я, н. Тое, што і адгалінаванне. 367 адгаліноўвацца, -аецца; незак. 1. Незак. да адгалінавацца. 2. Зал. да адгаліноўваць. 368 адгаліноўваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адгалінаваць. 369 адгалос, -у, м. Тое, што і адгалосак. Часта і цяпер у цішы ночы звонкім адгалосам разлягаюцца па балоце гукі гармоніка. Чарот. Спі, змагар! Над магілаю цеснаю… 370 адгалосак, -ску, м. 1. Рэха, водгулле. Ад песень ад гулкіх плывуць адгалоскі Па шумных дубровах і нівах. Купала. // чаго. Аслаблены адлегласцю гук чаго-н. Неба… 371 адгалоссе, -я, н., зб. Тое, што і адгалосак. Толькі рэха далятала, Звонкай песні адгалоссе. Гілевіч. Сціхла трывожнае адгалоссе стрэлаў, і зноў рэха насіла над… 372 адгаманіць, -маню, -моніш, -мовіць; зак. Закончыць, перастаць гаманіць. Адгамоняць, бывала, школьнікі — пачынаюць сходзіцца дзядзькі-грамадаўцы і яшчэ неграмадаўцы.… 373 адганяцца, -яюся, -яешся, -яецца; незак. 1. Незак. да адагнацца. 2. Зал. да адганяць. 374 адганяць, -яю, -яеш, -яе. Незак. да адагнаць. 375 адгараваць, -рую, -руеш, -руе; зак. Разм. Перажыць шмат гора. // Пражыць пэўны час, пераадольваючы цяжкасці. Адгараваць зіму. □ Ёсць родныя. Ды ўсе жывуць сабой,… 376 адгарадзіцца, -раджуся, -родзішся, -родзіцца; зак. Адгарадзіць сябе, свае ўладанні якой-н. агароджай, заслонай, перагародкай. Прыбудоўку атынкаваў [Фёдар], выбеліў,… 377 адгарадзіць, -раджу, -родзіш, -родзіць; зак., каго-што ад чаго. Аддзяліць (перагародкай, плотам і пад.) што-н. ад чаго-н. Гаспадыня зачыніла дзверы і быццам адгарадзіла… 378 адгарваць, -ае. Незак. да адгарэць. 379 адгарнуцца, -горнецца; зак. Павярнуцца з аднаго боку на другі (пра лісты ў кнізе). / у перан. ужыв. Адгарнулася новая старонка ў шматвяковай гісторыі Полацка — старонка… 380 адгарнуць, -гарну, -горнеш, -горне; зак., што. 1. Адгрэбці, адсунуць убок. Адгарнуць жар у печцы. □ Саўка прылёг, адгарнуў ад каменя зямлю і памаленьку выкаціў…
