281 адвінацца, -аюся, -аешся, -аецца. Незак. да адвінуцца. 282 адвінуцца, -нуся, -нешся, -нецца; -нёмся, -няцеся; зак. Ненадоўга адлучыцца, адысці куды-н. Антось да воза адвінуўся І зараз з торбаю вярнуўся. Колас. // Адарвацца… 283 адвінціць, -вінчу, -вінціш, -вінціць; зак., што. Аддзяліць, зняць што-н., круцячы па вінтавой нарэзцы. Адвінціць гайку. □ Ігнат Пятровіч .. адвінціў нейкія вінцікі,… 284 адвінчвацца, -аецца; незак. Зал. да адвінчваць. 285 адвінчваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адвінціць. 286 адвісаць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адвіснуць. 287 адвіслы, -ая, -ае. Які адвіс, апусціўся, адцягнуўся ўніз; абвіслы. Апоўдні.. [Наталя] села на адвіслую ралу стагодняга дуба, абняла рукою галіну, прыперлася плячыма… 288 адвіснуць, -не; пр. адвіс, -ла; зак. Адцягнуцца, апусціцца ўніз; звіснуць. У Стафанавіча адвісла губа, і ён ледзьве выгаварыў: — То ратуйце хлопца, лячыце яго!… 289 адвітальны, -ая, -ае. Звязаны з адвітаннем; выкліканы адвітаннем, расставаннем; развітальны. Адвітальныя поціскі рук. Адвітальная песня. 290 адвітанне, -я, н. Абмен адвітальнымі словамі, поціскам рук і пад. пры расставанні; апошняя сустрэча перад разлукай; развітанне. І застаўшыся адна, .. [Галена] адразу… 291 адвітацца, -аюся, -аешся, -аецца; зак. Абмяняцца адвітальнымі словамі, поціскам рук і пад. пры расставанні, пры разлуцы; развітацца. Пакуль Алесь увязваў воз, Патапчык… 292 адвітвацца, -аюся, -аешся, -аецца. Незак. да адвітацца. 293 адвіты, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адвіць. 294 адвіхнуцца, -нуся, -нешся, -нецца; зак. Разм. Тое, што і адвінуцца. Сястра Саша і Ганьчына маці вязуць на продаж клубніку і бяруць з сабой і Ганьку. Папільнаваць… 295 адвіцца, адаўецца; пр. адвіўся, -вілася, -вілося; зак. Размотваючыся, адматацца. 296 адвіць, адаўю, адаўеш, адаўе; адаўём, адаўяце; пр. адвіў, -віла, -віло; зак., што. Развіваючы, аддзяліць частку чаго-н. навітага. 297 адвод, -у, М -дзе, м. 1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. адводзіць — адвесці. 2. Заява аб адхіленні каго-н. ад удзелу ў чым-н. Выступіць з адводам кандыдатуры.… 298 адводак, -дка, м. 1. Галінка або частка кораня з вочкамі, пасаджаныя ў зямлю асобна ад мацярынскай расліны. Чаранковы адводак. 2. Пчаліны рой, які толькі што… 299 адводзіцца, -водзіцца; незак. Зал. да адводзіць. 300 адводзіць, -воджу, -водзіш, -водзіць. Незак. да адвесці.
