261 адвес, -а, м. Груз, падвешаны на шнуры або нітцы для вызначэння вертыкальнага напрамку; грунтвага. Шнур быў без адвеса, і чалавек, яўна хочучы паскорыць работы,… 262 адвесіць, -вешу, -весіш, -весіць; зак., што. Адкрыць што-н. завешанае; зняць або адсунуць убок тое, чым было што-н. завешана. [Жанчына] адвесіла акно, і дождж… 263 адвеславацца, -вяслуюся, -вяслуешся, -вяслуецца; зак. Тое, што і адвеславаць. 264 адвеславаць, -вяслую, -вяслуеш, -вяслуе; зак. Вяслуючы, аддаліцца, ад'ехаць ад чаго-н. Адвеславаць ад берага. 265 адвесці, -вяду, -вядзеш, -вядзе; -вядзём, -ведзяце; пр. адвёў, -вяла, -вяло; заг. адвядзі; зак., каго. 1. Ведучы, суправаджаючы, даставіць у якое-н. месца. Мікола… 266 адвечнасць, -і, ж. Выс. Існаванне з самага пачатку; спрадвечнасць; далёкае мінулае. Мне марыцца: Нібыта той дарогай З адвечнасці вярнуліся гады. Кляшторны. 267 адвечны, -ая, -ае. Паэт. Які заўсёды існаваў; спрадвечны. Адвечная тайна. Адвечныя балоты. □ Дзе крыўда адвечная спела, Дзе сыпала гора курганы, Рукой пралетарскаю… 268 адвешаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адвесіць. 269 адвешвацца, -аецца; незак. Зал. да адвешваць. 270 адвешваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адвесіць. 271 адвеяны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адвеяць. 272 адвеяцца, -веецца; зак. Ачысціцца ў час веяння. 273 адвеяць, -вею, -вееш, -вее; зак., што. Выдаліць веяннем са збожжа мякіну і інш. 274 адвёртка, -і, ДМ -тцы; Р мн. -так; ж. Інструмент для закручвання і выкручвання шрубаў. Падыдзе, перакінецца з .. [трактарыстам] двума словамі, і бачыш: у Сцёпкі… 275 адвіванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. адвіваць — адвіць. 276 адвівацца, -аецца; незак. Зал. да адвіваць. 277 адвіваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адвіць. 278 адвільванне, -я, н. Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. адвільваць. 279 адвільваць, -аю, -аеш, -ае; незак. Разм. Ухіляцца, адмаўляцца ад чаго-н. з дапамогай хітрыкаў. [Стражнік:] — Прызнавайся, Раман, нечага адвільваць. Што ты чуў? Колас.… 280 адвільнуць, -ну, -неш, -не. Зак. да адвільваць.
