301 адводка, -і, ДМ -дцы; Р мн. -дак; ж. 1. Дзеянне паводле дзеясл. адводзіць — адвесці (у 6 знач.). 2. Спец. Прыстасаванне ў станках для пераводу рэменя з рабочага… 302 адводны, -ая, -ае. Які служыць для адводу чаго-н. убок. Адводная канава. □ На Фінляндскім вакзале са шкляных дахаў і адводных труб струменямі сплывае дажджавая… 303 адвоз, -у, м. Дзеянне паводле знач. дзеясл. адвозіць — адвезці. 304 адвозіцца, -возіцца; незак. Зал. да адвозіць. 305 адвозіць, -вожу, -возіш, -возіць. Незак. да адвезці. 306 адвольнасць, -і, ж. Уласцівасць адвольнага. Адвольнасць рухаў. Адвольнасць вывадаў. 307 адвольны, -ая, -ае. 1. Нічым не абмежаваны, вольны, што выконваецца паводле ўласнага жадання. Акружнасць адвольнага радыуса. 2. Які праводзіцца самавольна, паводле… 308 адворвацца, -аецца; незак. Зал. да адворваць. 309 адворваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адараць1. 310 адвостраны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адвастрыць. 311 адвострываць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адвастрыць. 312 адвучаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адвучыць. 313 адвучванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. адвучваць — адвучыць. 314 адвучвацца, -аюся, -аешся, -аецца. Незак. да адвучыцца (у 1 знач.). 315 адвучваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адвучыць. 316 адвучыцца, -вучуся, -вучышся, -вучыцца; зак. 1. ад чаго і з інф. Адвыкнуць ад чаго-н. Колькі ні смяяліся з .. [Якавенкі] таварышы, ён усё не мог адвучыцца ад гэтага… 317 адвучыць, -вучу, -вучыш, -вучыць; зак., каго-што. 1. Прымусіць адвыкнуць ад чаго-н. Адвучыць ад дрэннай прывычкі. □ Тры гады, якія пражыла Малання ў горадзе,… 318 адвыкаць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адвыкнуць. 319 адвыклы, -ая, -ае. Які адвык ад чаго-н.; нязвычны. [Банжын] даўно не іграў, і рукі, адвыклыя ад клавішаў, спачатку слухаліся дрэнна. Шыцік. 320 адвыкнуць, -ну, -неш, -не; зак. 1. ад каго-чаго і з інф. Страціць якую-н. звычку; адвучыцца ад чаго-н. У хаце.. яшчэ стаяў тытунёвы дым, ад якога .. [Акіліна]…
