61 адараць1, -ару, -арэш, -арэ; -аром, -араце; зак., што. 1. Папрацаваць пэўны час на ворыве. Адараў цэлы дзень. 2. Узараць нанава поле, на якім загінулі пасевы.… 62 адараць2, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адарыць. Вольная праца нас адарае Песняю радасных дзён. Колас. 63 адарванасць, -і, ж. Стан адзіноты, адчужанасці, адсутнасць сувязі з кім-н., чым-н. Пазіраючы на гэтыя балоты-пустэлі, Лабановіч часамі пачуваў у сэрцы нейкую адарванасць… 64 адарваны, -ая, -ае. Дзеепрым. вал. пр. ад адарваць (у 1, 3, 4 знач.). 65 адарвацца, -рвуся, -рвешся, -рвецца; -рвёмся, -рвяцеся; зак. 1. Аддзяліцца, адпасці. Каля берага [Макоўчык] нецярпліва пацягнуўся да галіны, але схапіў толькі… 66 адарваць, -рву, -рвеш, -рве; -рвём, -рвяце; зак., каго-што. 1. Рыўком, пацягнуўшы, аддзяліць (частку ад цэлага, што-н. прымацаванае). Адарваць лісток календара.… 67 адаронасць, -і, ж. Уласцівасць адаронага; даравітасць, здольнасць. Характар Максіма Астаповіча яскрава адбівае ў сабе некаторыя істотныя рысы працоўнага беларуса… 68 адароны, -ая, -ае. Тое, што і адораны (у 2 знач.). 69 адарфаваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адарфаваць. 70 адарфаваць, -фую, -фуеш, -фуе; зак., што. З дапамогаю арфы выдаліць са збожжа мякіну, насенне пустазелля, смецце і пад. 71 адарфоўвацца, -аецца; незак. Зал. да адарфаваць. 72 адарфоўваць, -аю, -аеш, -ае; што. Незак. да адарфаваць. 73 адарыць, адару, адорыш, адорыць; зак., каго. 1. Тое, што і абдарыць. І [зямля] адарыла пладамі багатымі Працавітыя рукі шчаслівых людзей. Грахоўскі. / у перан.… 74 адасабленне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. адасабляць — адасобіць; дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. адасабляцца — адасобіцца. 75 адасабляцца, -яюся, -яешся, -яецца; незак. 1. Незак. да адасобіцца. 2. Зал. да адасабляць. 76 адасабляць, -яю, -яеш, -яе. Незак. да адасобіць. 77 адасланы, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адаслаць. 78 адаслаць, адашлю, адашлеш, адашле; адашлём, адашляце; зак., каго-што. 1. Адправіць, паслаць што-н. каму-н. Адаслаць дакументы, пасылку. // Адправіць назад, вярнуць.… 79 адасобіцца, -блюся, -бішся, -біцца; зак. Аддзяліцца, выдзеліцца з агульнага, цэлага; заняць асобнае месца. // Адмежавацца ад людзей. Адчуваючы, што гаворка Панцялея… 80 адасобіць, -блю, -біш, -біць; заг. адасоб; зак., каго-што. Аддзяліць, выдзеліць з агульнага, цэлага; паставіць асобна, па-за сувяззю з іншымі. Адасобіць маладняк…
