агіткалектыў, -тыву, м. Калектыў агітатараў, які ствараецца пры пярвічных арганізацыях КПСС для вядзення агітацыйнай работы сярод насельніцтва.

агітмасавы, -ая, -ае. Які мае дачыненне да агітацыйнай, грамадска-палітычнай работы сярод мас.

агітплакат, -а, М -каце, м. Спецыяльны плакат з агітацыйным зместам. Усе.. разнавіднасці мастацкай зброі.. скарыстоўвае Максім Танк на старонках агітплаката “Раздавім…

агітпоезд, -а, М -дзе, м. Спецыяльна абсталяваны чыгуначны састаў, што выкарыстоўваецца як рухомы агітпункт.

агітпроп, -а, м. Скарочаная назва аддзелаў агітацыі і прапаганды пры ЦК і мясцовых камітэтах ВКП (б), якая ўжывалася да 1934 г.

агітпункт, -а, М -кце, м. Агітацыйны пункт (мясцовая ўстанова, якая вядзе масава-палітычную работу сярод насельніцтва).

агія... Першая частка запазычаных складаных слоў царкоўнага паходжання, якая адпавядае слову святы, напрыклад; агіябіяграфія, агіяграфія і інш.

агіяграфічны, -ая, -ае. Які мае дачыненне да агіяграфіі. Агіяграфічная літаратура.

агіяграфія, -і, ж. Від хрысціянскай літаратуры, які складаецца з апісанняў жыцця святых. [Грэч. hagios — святы і grapho — пішу.]

аглабелька, -і, ДМ -льцы; Р мн. -лек; ж. 1. Памянш. да аглобля. Яўген Пятровіч рушыў за Колем, які моцна абхапіў рукамі тонкія аглабелькі. Якімовіч. 2. Дужка ў…

аглабельны, -ая, -ае. Які мае дачыненне да аглоблі. ◊ Аглабельная крытыка гл. крытыка.

аглабіна, -ы, ж. Біла, якім мацуюцца лёсткі ў драбінах. Шэя трошкі падбег, узяўшыся за лейцы, потым ёмка ўскочыў на кончык восі і прысеў перш на аглабіне, потым…

агламерат, -у, М -раце, м. Спец. 1. Рыхлае скапленне розных горных парод і мінералаў. 2. Спечаная ў кавалкі дробная або пылападобная руда.

агламерацыйны, -ая, -ае. Які мае адносіны да агламерацыі. Агламерацыйны працэс.

агламерацыя, -і, ж. Спец. Атрыманне вялікіх кавалкаў з рыхлых дробных руд, пылападобных матэрыялаў шляхам спякання.

аглапарыт, -у, м. Будаўнічы матэрыял порыстай структуры. Гліністы аглапарыт.

аглапарытавы, -ая, -ае. Які мае адносіны да аглапарыту. Аглапарытавы шчэбень.

агледжаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад агледзець.

агледзецца, -джуся, -дзішся, -дзіцца; заг. агледзься; зак. 1. Паглядзець вакол сябе, па баках. [Настаўнік] зняў акуляры, па прывычцы працёр іх хусцінкай, адзеў…

агледзець, -джу, -дзіш, -дзіць; заг. агледзь; зак., каго-што. 1. Акінуць позіркам, разгледзець з усіх бакоў. Агледзеў майстар камень ды выкаваў з яго споднік для…