2521 аглядваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да агледзець (у 1, 2 і 4 знач.). 2522 аглядка, -і, ДМ -дцы; Р мн. -дак; ж. 1. Дзеянне паводле дзеясл. аглядацца — агледзецца (у 1—2 знач.), аглянуцца (у 1—2 знач.). 2. Асцярожныя, баязлівыя адносіны… 2523 агляднасць, -і, ж. 1. Уласцівасць агляднага; аглядны характар чаго-н. 2. Асцярожнасць, прадуманасць дзеянняў, учынкаў. Такая агляднасць Вачынскай кінулася мне… 2524 аглядны, -ая, -ае. 1. Які можна агледзець, акінуць, ахапіць поглядам. 2. Які з'яўляецца аглядам (у 3 знач.). Аглядны артыкул. 3. Які мае дачыненне да афіцыйнага… 2525 аглядчык, -а, м. Службовая асоба, якая робіць агляд чаго-н. з мэтай праверкі. Аглядчык вагонаў. Аглядчык засцерагальных лямпаў. 2526 аглянуцца, -нуся, -нешся, -нецца; -нёмся, -няцеся; зак. 1. Паглядзець, павярнуўшы галаву назад; азірнуцца. Вольга Віктараўна ідзе борзда, ні разу назад не аглянулася.… 2527 аглянуць, -ну, -неш, -не; зак., каго-што. Акінуць позіркам. Міхал падыдзе і прыстане, І лаву жыцейка агляне. Колас. 2528 агнастыцызм, -у, м. Спец. Ідэалістычнае філасофскае вучэнне, якое адмаўляе магчымасць пазнання аб'ектыўнага свету як крыніцы нашых адчуванняў. [Ад грэч. agnōstos… 2529 агнастычны, -ая, -ае. Спец. Які мае дачыненне да агнастыцызму, агностыка. 2530 агнездавацца, агняздуюся, агняздуешся, агняздуецца; зак. 1. (1 і 2 ас не ўжыв.). Звіць сабе гняздо дзе-н. (пра птушак). Высокай, разгалістай стала ігруша. Цыбаты… 2531 агнёвы, -ая, -ае. Тое, што і агнявы. Агнёвае мора пажару. □ Іх [людзей] злучыў спеў гудкоў, Спаяў стук малаткоў. У іх сэрцах агнёвая зорнасць. Журба. Там, дзе… 2532 агнёўка, -і, ДМ -нёўцы; Р мн. -нёвак; ж. Невялікі матыль — шкоднік раслін. З доследаў Краснаярскага інстытута лесу і драўніны.. было вядома, што ў Сібіры такія… 2533 агністы, -ая, -ае. 1. Які свеціцца, як агонь. Агністая чырвань на ўсходзе Адсвечвае, грае пажарам. Колас. Лес зашумеў мацней, захістаўся. Збоку бліснула яркая… 2534 агніца, -ы, ж. Невялікая пасудзіна з кнотам, якая напаўняецца драўняным маслам і запальваецца перад абразамі; лампада. Па харомах вяльмож і царкоўных званіцах… 2535 агнішча, -а, н. 1. Гіст. Прыстасаванне, дзе ў старажытнасці распальвалі і зберагалі агонь. 2. Месца лакалізацыі чаго-н., крыніца, з якой што-н. пашыраецца.… 2536 агнішчанін, -а, м. Гіст. Малодшы княжацкі дружыннік, які кіраваў гаспадаркай, дваром і слугамі ў князя (да 11 ст.), потым старшы дружыннік, бліжэйшы дарадчык князя.… 2537 агностык, -а, м. Паслядоўнік агнастыцызму. 2538 агня... Першая частка складаных слоў, якая адпавядае слову агонь, напрыклад: агнястрэльны, агнякрылы і пад. 2539 агнявы, -ая, -ое. 1. Які мае дачыненне да агню. Агнявыя ўспышкі. □ Густое воблака дыму, апярэдзіўшы агнявую лавіну і цяжка пераплыўшы па прыгнутых калоссях,… 2540 агнядышны, -ая, -ае. Які вывяргае агонь, лаву (пра вулкан). Агнядышная гара.
