2621 агрэбкі, -аў; адз. няма. Разм. Рэшткі сена пасля стагавання, накладвання воза і пад. — На, яшчэ на рубель пакладзі агрэбкі. Закуска ж з цябе, помні, — ускінуў… 2622 агрэбці, аграбу, аграбеш, аграбе; аграбём, аграбяце; пр. агроб, агрэбла і аграбла; зак., што. 1. Тое, што і абгрэбці. 2. Разм. Згрэбці ўсё з якой-н. плошчы,… 2623 агрэгат, -а і -у, М -гаце, м. 1. -а. Канструктыўнае спалучэнне ў адно цэлае некалькіх машын, апаратаў для эфектыўнай сумеснай работы. Новы матор паставілі, перагрэвы… 2624 агрэгатны, -ая, -ае. Які мае асаблівасці агрэгата (агрэгату). Агрэгатныя станкі. Агрэгатны стан рэчыва. 2625 агрэман, -у, м. Згода ўрада адной дзяржавы прыняць асобу, прапанаваную іншай дзяржавай у якасці яе дыпламатычнага прадстаўніка. [Ад фр. agrément — згода.] 2626 агрэсар, -а, м. Той, хто нападае, ажыццяўляе агрэсію; захопнік. Імперыялістычны агрэсар. Патэнцыяльны агрэсар. 2627 агрэсіўнасць, -і, ж. Імкненне да развязвання грабежніцкай імперыялістычнай вайны; захопніцкая палітыка. // Актыўнае праяўленне варожасці. Бяссілле і перапалох пастуха… 2628 агрэсіўны, -ая, -ае. Захопніцкі. Агрэсіўная акцыя, палітыка, Агрэсіўны блок. Агрэсіўныя сілы. // Варожы, наступальны. Агрэсіўны тон. Агрэсіўныя дзеянні. 2629 агрэсія, -і, ж. Узброены напад адной краіны на другую з мэтай захопу чужой тэрыторыі, заняволення народаў, эканамічнага ці палітычнага падпарадкавання. Ваенная,… 2630 агрэст, -у, М -сце, м., зб. 1. Кустовая садова-ягадная расліна сямейства агрэставых. Ад шашы дом аддзяляўся садам з чатырох яблынь і кустамі агрэсту і парэчак.… 2631 агрэставы, -ая, -ае. 1. Які мае адносіны да агрэсту, з'яўляецца агрэстам. Агрэставы куст. // Прыгатаваны з агрэсту, з агрэстам. Агрэставае варэнне. 2. у знач.… 2632 агрэх, -а, м. 1. Дрэнна ўзараная, прапушчаная пры ворыве лапіна на полі. Вунь на жытнёвым масіве відаць незасеяныя ўвосень палоскі-агрэхі, парослыя пырнікам… 2633 агрэць, агрэю, агрэеш, агрэе; зак., каго-што. Разм. Моцна ўдарыць; выцяць. Агрэць палкай каго-небудзь. 2634 агу, выкл. 1. Узаемнае акліканне з мэтай знайсці або не згубіць адзін аднаго. Рыгор яшчэ раз махнуў капелюшом, крыкнуў: агу! і яны [Рыгор і Зося] сышлі са… 2635 агузак, -зка, м. 1. Сцягновая частка мясной тушы. 2. Скура з задняй часткі жывёліны. 3. Тое, што і камель. 2636 агукаць, -аю, -аеш, -ае; незак. Разм. Вымаўляць “агу”. Малы задаволена вадзіў чорнымі гузікамі вачэй, агукаў таксама задаволена нешта сабе пад нос. Васілевіч.… 2637 агулам, прысл. 1. Усе разам, гуртам. Рабіць што-н. агулам. [Рыгор:] — Ураднік, старшына, стражнік, поп, нават дзесяцкія — усе агулам глумяцца з бедняка. Гартны.… 2638 агульна, прысл. 1. У агульных рысах, без падрабязнасцей і дэталей. 2. Усё адразу, цалкам. Было так цёмна, прытульна, У гразі-балоце ўсё агульна: Як печ, як… 2639 агульна... Першая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае: 1) агульны, адзіны, абавязковы для ўсіх і ўсяго ў межах, вызначаных другой часткай слова, напрыклад:… 2640 агульнаабавязковы, -ая, -ае. Абавязковы для ўсіх. Агульнаабавязковая павіннасць. Агульнаабавязковы этап развіцця.
