2701 адагнаць, адганю, адгоніш, адгоніць; зак., каго-што. 1. Сілай або пагрозай прымусіць адысці ад каго-, чаго-н., перамясціцца. Адагнаць сабаку. □ Мухі і сляпні… 2702 адагнуты, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адагнуць. 2703 адагнуцца, -гнуся, -гнешся, -гнецца; -гнёмся, -гвяцеся; зак. 1. Выпрастацца, стаць роўным. Цвік адагнуўся. 2. Разагнуўшыся, падняцца; выпрастаць спіну. Напісаўшы,… 2704 адагнуць, -гну, -гнеш, -гне; -гнём, -гняце; зак., што. 1. Выпрастаць (што-н. загнутае). Адагнуць прабой. 2. Згінаючы, адхіліць убок. 2705 адаграванне, -я, н., Дзеянне паводле знач. дзеясл. адаграваць — адагрэць і адагравацца — адагрэцца. 2706 адагравацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. 1. Незак. да адагрэцца. 2. Зал. да адаграваць. 2707 адаграваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адагрэць. 2708 адагрэты, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адагрэць. 2709 адагрэцца, -грэюся, -грэешся, -грэецца; зак. Вярнуць сабе страчанае цяпло, нармальны стан. Панас пазірае на фурманку.., а пасля засоўвае рукі глыбока ў кішэні паліто… 2710 адагрэць, -грэю, -грэеш, -грэе; зак., каго- што. Вярнуць страчанае цяпло, нармальны стан. Была восень, абодва [Аляксей з таварышам] у трасучым кузаве намерзліся… 2711 ададзьмуць, -му, -меш, -ме; -мём, -мяце; зак., што. Дзьмучы, аддаліць, перамясціць што-н. 2712 ададраны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад ададраць. 2713 ададрацца, аддзярэцца; зак. Аддзяліцца ад чаго-н., адарвацца. 2714 ададраць, аддзяру, аддзярэш, аддзярэ; аддзяром, аддзераце; зак., што. Аддзяліць што-н. раней прымацаванае; адарваць. Ададраць дранку. Ададраць кару. □ [Нявада]… 2715 адажыо. Спец. 1. прысл. Ціха, павольна (аб тэмпе выканання музычнага твора). 2. нескл., н. Музычны твор або частка яго ў павольным тэмпе. [Іт. adagio.] 2716 адазванне, -я, н. Дзеянне паводле дзеясл. адазваць (у 2 знач.). 2717 адазваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адазваць. 2718 адазвацца, адзавуся, адзавешся, адзавецца; адзавёмся, адзавяцеся; зак. 1. Адказаць на кліч, адгукнуцца. — Ці ты помніш той бор, Дзе я клікаў цябе, А ты моўчкі… 2719 адазваць, -заву, -завеш, -заве; -завём, -завяце; зак., каго-што. Тое, што і адклікаць. 2720 адале, прысл. Абл. Потым, пасля. Бяжыш скоранька-скоранька, адале распрастаеш рукі, памахаеш імі і зноў ходу. Лужанін.
