адбегчы, -бягу, -бяжыш, -бяжыць; -бяжым, -бежыце, -бягуць; пр. адбег, -ла; заг. адбяжы; зак. Бягом аддаліцца на нейкую адлегласць ад каго-, чаго-н. Закруцілася…

адбегчыся, -бягуся, -бяжышся, -бяжыцца; -бяжымся, -бежыцеся, -бягуцца; пр. адбегся, -лася; заг. адбяжыся; зак. Тое, што і адбегчы. Ліпачка таксама была ў той кашы…

адбедаваць, -бядую, -бядуеш, -бядуе; зак. Скончыць, перастаць бедаваць.

адбелачны, -ая, -ае. Спец. Які прызначаны, служыць для адбелкі. Адбелачныя матэрыялы.

адбелены, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адбяліць.

адбелка, -і, ДМ -лцы, ж. Дзеянне паводле знач. дзеясл. адбельваць — адбяліць і адбельвацца — адбяліцца.

адбельвацца, -аецца; незак. 1. Незак. да адбяліцца. 2. Зал. да адбельваць.

адбельваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адбяліць.

адбельны, -ая, -ае. Спец. 1. Які мае адносіны да адбелкі. Адбельная вытворчасць. // Які служыць, прызначаны для адбелкі. Адбельныя гліны. 2. Падвергнуты адбелцы.…

адбельшчык, -а, м. Рабочы, спецыяліст па адбелцы.

адбельшчыца, -ы, ж. Жан. да адбельшчык.

адбівальнасць, -і, ж. Здольнасць (святла, гукаў, радыёхваль і пад.) адбівацца ад чаго-н.

адбівальнік, -а, м. Прыстасаванне для адбівання светлавых, цеплавых і інш. праменяў, хваль. Адбівальнік нейтронаў.

адбівальны, -ая, -ае. Спец. Які мае адносіны да адбівання (светлавых, цеплавых і інш. праменяў, хваль). Адбівальная здольнасць цел.

адбіванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. адбіваць — адбіць.

адбівацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. 1. Незак. да адбіцца. 2. Зал. да адбіваць. ◊ Адбівацца рукамі і нагамі — рашуча адмаўляцца ад чаго-н., усімі сіламі…

адбіваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адбіць. ◊ Адбіваць крок — ісці, рытмічна, гучна ставячы нагу. Адбіваць паклоны — кланяцца.

адбіранне, -я, н. Дзеянне паводле дзеясл. адбіраць — адабраць і (у 1, 3 знач.).

адбірацца, -аецца; незак. Зал. да адбіраць (гл. адабраць1 у 1, 3 знач.).

адбіраць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адабраць ◊ Адбіраць вочы — сляпіць, асляпляць. І ўсюды чыста, бель такая, Што проста вочы адбірае. Колас. Адбіраць капейкі—забіраць…