2761 адарыць, адару, адорыш, адорыць; зак., каго. 1. Тое, што і абдарыць. І [зямля] адарыла пладамі багатымі Працавітыя рукі шчаслівых людзей. Грахоўскі. / у перан.… 2762 адасабленне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. адасабляць — адасобіць; дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. адасабляцца — адасобіцца. 2763 адасабляцца, -яюся, -яешся, -яецца; незак. 1. Незак. да адасобіцца. 2. Зал. да адасабляць. 2764 адасабляць, -яю, -яеш, -яе. Незак. да адасобіць. 2765 адасланы, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адаслаць. 2766 адаслаць, адашлю, адашлеш, адашле; адашлём, адашляце; зак., каго-што. 1. Адправіць, паслаць што-н. каму-н. Адаслаць дакументы, пасылку. // Адправіць назад, вярнуць.… 2767 адасобіцца, -блюся, -бішся, -біцца; зак. Аддзяліцца, выдзеліцца з агульнага, цэлага; заняць асобнае месца. // Адмежавацца ад людзей. Адчуваючы, што гаворка Панцялея… 2768 адасобіць, -блю, -біш, -біць; заг. адасоб; зак., каго-што. Аддзяліць, выдзеліць з агульнага, цэлага; паставіць асобна, па-за сувяззю з іншымі. Адасобіць маладняк… 2769 адасобленасць, -і, ж. Уласцівасць і стан адасобленага (у 2 знач.). Пачуццё адасобленасці. □ Зацятасць ночы, адасобленасць ад усяго на свеце, перажытае сёння — абудзілі… 2770 адасоблены, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад адасобіць. 2. у знач. прым. Выдзелены ў гаворцы інтанацыяй і паўзамі, на пісьме — знакамі прыпынку. Адасоблены прыдатак.… 2771 адаспацца, -сплюся, -спішся, -спіцца; -спімся, -спіцеся; зак. Аднавіць сілы працяглым сном пасля доўгай бяссонніцы; выспацца. [Алесь] парашыў пайсці дамоў паабедаць,… 2772 адаспаць, -сплю, -спіш, -спіць; -спім, -спіце; зак. Разм. Праспаць пэўны час; паспаць пасля начной змены, дзяжурства і пад. Паўсутак адаспаць. 2773 адассаць, -ссу, -ссеш, -ссе; -ссём, -ссяце; каго-што. Выссаць нейкую колькасць малака ці якой іншай вадкасці. 2774 адаткаць, адатку, адатчэш, адатчэ; адатчом, адатчаце; зак., што і без дап. Закончыць ткаць. 2775 адаткнуты, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адаткнуць. 2776 адаткнуцца, -ткнецца; зак. Разм. Адкрыцца, адкаркавацца (пра бутэльку і пад.). // Пачаць зноў чуць (пра вушы). Нешта стрэліла ў вушах, і яны адаткнуліся. Я пачуў… 2777 адаткнуць, -ткну, -ткнеш, -ткне; -ткнём, -ткняце; зак., што. Разм. Адкрыць, выцягнуўшы корак, затычку. Зіна.. адаткнула пляшку, нахіліла над кубачкам, а малако… 2778 адахвоціцца, -ахвочуся, -ахвоцішся, -ахвоціцца; зак. Перастаць хацець чаго-н., страціць ахвоту да каго-, чаго-н. 2779 адахвоціць, -ахвочу, -ахвоціш, -ахвоціць; зак., каго. Прымусіць адвыкнуць ад чаго-н.; адвучыць, выклікаць неахвоту да чаго-н.; адбіць ахвоту хадзіць, рабіць што-н.,… 2780 адахвочваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адахвоціць.
