адамаў, -ва. У выразах: адамава галава гл. галава; адамаў агонь гл. агонь; адамаў яблык гл. яблык.

адамашка, -і, ДМ -шцы, ж. Шаўковая тканіна з узорамі. З адамашкай ружовай навокал дзіцячыя мары Адплываюць таксама далёка да зор. Глебка.

адамашкавы, -ая, -ае. Зроблены з адамашкі. Адамашкавы абрус.

адамашнік, -а, м. Ткач, які вытыкае адамашкавыя тканіны.

адамкнёны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адамкнуць (у 1, 2 знач.).

адамкнуты, -ая, -ае. Тое, што і адамкнёны.

адамкнуцца, -нуся, -нешся, -нецца; зак. 1. Адчыніцца; стаць незамкнутым. Замок адамкнуўся. Дзверы адамкнуліся. 2. Адчыніць памяшканне, у якім знаходзішся; зрабіць…

адамкнуць, -ну, -неш, -не; -нём, -няце; зак., што. 1. Адчыніць што-н. замкнёнае. Адамкнуць дзверы. // Зрабіць незамкнёным, адкрыць. [Гаўрусь Каляда] адамкнуў…

адамсіт, -у, М -сіце, м. Атрутнае рэчыва, якое раздражняльна дзейнічае на верхнія дыхальныя шляхі, выклікаючы спачатку чханне, потым рвоту і галаўныя болі. [Ад…

аданталагічны, -ая, -ае. Які мае дачыненне да аданталогіі.

аданталогія, -і, ж. Навука пра зубы, іх хваробы і лячэнне. [Ад грэч. odontos — зуб і logos — вучэнне.]

адантолаг, -а, м. Урач — спецыяліст у галіне аданталогіі.

адапнуты, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адапнуць.

адапнуць, -пну, -пнеш, -пне; -пнём, -пняце; зак., што. Тое, што і адпяць.

адаправаць, -прае і -правае. Незак. да адапрэць.

адапрэць, -прэе; зак. Адстаць, аддзяліцца ад чаго-н. пад уздзеяннем вільгаці, ад перамены тэмпературы. [Кара].. адапрэла ад пнёў і апаўзла, адвалілася разам са…

адаптаваны, -ая, -ае.. Дзеепрым. зал. пр. ад адаптаваць.

адаптавацца, -туюся, -туешся, -туецца; незак. Зал. да адаптаваць.

адаптаваць, -тую, -туеш, -туе; зак. і незак. Прыстасаваць (прыстасоўваць), спрасціць (спрашчаць) тэкст для тых, хто пачынае вывучаць замежныя мовы.

адаптар, -а, ле. 1. Прылада для электраакустычнага ўзнаўлення механічных запісаў гуку; гуказдымальнік. 2. Спецыяльная касета для ўтрымання плоскіх фотаплёнак.…