агняздоўвацца, -аецца. Незак. да агнездавацца.

агнямёт, -а, М -мёце, м. Зброя, якая паражае праціўніка струменем агню.

агнямётны, -ая, -ае. Які мае адносіны да агнямётаў. Агнямётная зброя.

агнястрэльны, -ая, -ае. У выразах: агнястрэльная зброя гл. зброя; агнястрэльная рана гл. рана; агнястрэльныя прыпасы гл. прыпас

агняцвет, -у, М -цвеце, м. 1. Тое, што і братаўка. 2. Агульная назва дарагіх камяпёў.

агойтацца, -аюся, -аешся, -аецца; зак. Разм. Прывыкнуць да чаго-н., асвойтацца. Каменнаму трэба быць, каб жыць у сям'і Верамейчыкаў.. Ды агойталася [Зося] ужо трохі…

аголенасць, -і, ж. Уласцівасць аголенага (у 2 знач.).

аголены, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад агаліць. 2. у знач. прым. Без адзення; голы. Сумны, паніклы і ў той жа час суровы ў сваім маўчанні, з аголенай галавой,..…

агольванне, -я, н. Дзеянне паводле дзеясл. агольваць — агаліць (у 1, 2, 4 знач.).

агольвацца, -аюся, -аешся, -аецда. Незак. да агаліцца.

агольваць, -аю, -аеш, -ас. Незак. да агаліць.

агонія, і, ж. Перадсмяротны стан арганізма, кананне. Вепр дзіка рохкнуў, выскачыў з рову і ўпаў на снег з разарваным жыватом і з выпаўшымі вантробамі, б'ючыся…

агонь, агню, м. 1. Распаленыя газы, якія вылучаюцца пры гарэнні і ярка свецяцца; полымя. Уся станцыя гарэла, і дождж, хоць і быў моцны, аднак не меў сілы заліць…

агораны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад агораць.

агораць, -аю, -аеш, -ае; зак., што. Набыць што-н. з вялікімі цяжкасцямі. [Гушка] адчуў, як радасная надзея яго ўсяго ўскалыхнула: сярод добрых людзей, разам з…

агорклы, -ая, -ае. 1. Пра тое, што набыло горкі смак. Не спазнаўшы месяца мядовага, Яблынькі прачнуліся удовымі, Доляй падзяліліся з рабінамі — Дзічкамі агорклымі…

агоркнуць, -не; пр. агорк, -ла і агоркнуў, -нула; зак. 1. Тое, што і згоркнуць. 2. перан. Вельмі надакучыць, абрыдзець. Толькі цікуе [сталяр] спадылба, як той…

агорнуты, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад агарнуць.

агортвацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. 1. Незак. да агарнуцца. 2. Зал. да агортваць.

агортваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да агарнуць.