2921 адвараны, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад адварыць. 2. у знач. прым. Звараны, вараны. Стары моўчкі.. паставіў.. чыгун з халоднаю адваранаю бульбаю. Чорны.… 2922 адварвацца, -аецца; незак. 1. Незак. да адварыцца. 2. Зал. да адварваць. 2923 адварваць, -аю, -ае, -аеш. Незак. да адварыць. 2924 адварот, -а, М -роце, м. 1. Адагнуты і прыгладжаны (прыпасаваны) край адзення ці абутку. Махнач моўчкі адышоў да сваёй скрыні і сеў там, а Полаз на дзіва хутка… 2925 адваротны, -ая, -ае. 1. Які вядзе назад; які накіраваны ў супрацьлеглы папярэдняму руху бок. У адваротным кірунку. Адваротнае вярчэнне. □ Відаць, чуючы, што на… 2926 адварочвацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. 1. Незак. да адвярнуцца (у 1, 2 знач.). 2. Зал. да адварочваць. 2927 адварочваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адвярнуць 2928 адварыцца, -варыцца; зак. 1. Зварыцца. Грыбы адварыліся. 2. Спец. Аддзяліцца ад чаго-н. пры награванні ў месцы зваркі. 2929 адварыць, -вару, -варыш, -варыць; зак., што. 1. Зварыць; зрабіць адвар. [Бабка Аксіння:]— А ў мяне зеллейка такое ёсць, вось адвару і прынясу. Чарнышэвіч. 2.… 2930 адвастрыць, -вастру, -вострыш, -вострыць; зак., што. Зрабіць вострым; навастрыць, завастрыць. Пара ўжо косы адвастрыць, Каб да касьбы ўжо недалёкай Змаглі мы выйсці… 2931 адваяваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адваяваць. 2932 адваявацца, -ваююся, -ваюешся, -ваюецца; зак. Тое, што і адваяваць (у 3 знач.). [Лякомцаў:] — Вам адразу трэба перапраўляцца на Вялікую зямлю. Вы наваяваліся, Кірыла… 2933 адваяваць, -ваюю, -ваюеш, -ваюе; зак. 1. што. У вайне, у барацьбе адабраць захопленае ворагам або завалодаць тым, што належыць ворагу. 2. перан.; каго-што. Дамагчыся… 2934 адведаць, -аю, -аеш, -ае. зак. 1. каго-што і без дап. Праведаць, наведаць каго-, што-н. Яму [Януку Сялібу] хацелася адведаць дом, Зноў паглядзець на роднае гняздо.… 2935 адведванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. адведваць — адведаць. 2936 адведваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адведаць. 2937 адведзены, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адвесці. 2938 адведзіны, -дзін; адз. няма. Сяброўскае наведванне каго-н. звычайна з якой-н. нагоды. Бадай кожны раз, прыходзячы да сябра ў адведзіны, Янка захапляўся прытулкам… 2939 адведкі, -дак; адз. няма. 1. Наведванне жанчыны, якая нарадзіла дзіця. Цётка Параска.. частавала за сталом жанчын. Як павялося ў вёсцы, суседзі і знаёмыя калгасніцы… 2940 адвезены, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адвезці.
