21 абабіць, -б'ю, -б'еш, -б'е; -б'ём, -б'яце; зак., каго-што. 1. Удараючы, прымусіць адпасці што-н. Абабіць яблык. Абабіць расу. □ [Апанас] абабіў попел з папяросы… 22 абабраны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абабраць. 23 абабрацца, абяруся, абярэшся, абярэцца; абяромся, аберацеся; зак. 1. каго-чаго; толькі з адмоўем. Разм. Пра немагчымасць пазбавіцца каго-, чаго-н., справіцца з… 24 абабраць, абяру, абярэш, абярэ; абяром, абераце; заг. абяры; зак., каго-што. 1. Зняць плады з дрэва, куста і пад. Абабраць яблыкі. Абабраць маліны. // Вызваліць… 25 абавязак, -зку, м. Тое, што хто-н. павінен выконваць у адпаведнасці з грамадскімі або асабістымі патрабаваннямі. Усеагульны воінскі абавязак. Пачэсны абавязак.… 26 абавязаны, -ая, -ае. 1. Часцей у знач. вык. з інф. Які мае што-н. сваім абавязкам, павінен што-н. выканаць. Успомніў [Піліпчык] самы суровы загад дзядзькі Астапа:… 27 абавязацельства, -а, н. 1. Абяцанне або дагавор, якія патрабуюць абавязковага выканання ад таго, хто іх дае. Узяць на сябе абавязацельства. Абавязацельствы перад дзяржавай.… 28 абавязацца, -вяжуся, -вяжашся; -вяжацца; заг. абавяжыся; зак. Узяць на сябе абавязацельства. Асобныя калгасы пры значным расшырэнні пасеваў ільну абавязаліся дасягнуць… 29 абавязаць, -вяжу, -вяжаш, -вяжа; заг. абавяжы; зак., каго. Патрэбаваць ад каго-н. што-н. выканаць; ускласці на каго-н. якія-н. абавязкі. [Страмілін:] Я прапаную… 30 абавязвацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. 1. Незак. да абавязацца. 2. Зал. да абавязваць. 31 абавязваць, -аю, -аеш, Незак. да: абавязаць. 32 абавязкова, прысл. Безумоўна, немінуча, няўхільна. Людзі кажуць: калі поле крадзе, То абавязкова бачыць лес. Непачаловіч. 33 абавязковасць, -і, ж. Уласцівасць абавязковага. Абавязковасць працы для ўсіх працаздольных членаў грамадства. 34 абавязковы, -ая, -ае. 1. Які безумоўна трэба выконваць. Абавязковая ўмова. Абавязковая пастанова. // Які патрабуецца ў заканадаўчым парадку. Усеагульнае абавязковае… 35 абагавіць, -гаўлю, -гавіш, -гавіць; -гавіце; зак., каго-што. Тое, што і абогатварыць. 36 абагаўленне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абагаўляць — абагавіць. 37 абагаўлёны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абагавіць. 38 абагаўляцца, -яецца; незак. Зал. да абагаўляць. 39 абагаўляць, -яю, -яеш, -яе. Незак. да абагавіць. 40 абагаціцца, -гачуся, -гацішся, -гаціцца; зак. 1. Стаць багатым, разбагацець. 2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Стаць багацейшым на якое-н. рэчыва (пра глебу, руду, мінералы…
