321 абвіслы, -ая, -ае. Які навіс, апусціўся, звесіўся. Коркія маўчаў і торгаў свой абвіслы пасівелы вус. Самуйлёнак. 322 абвіснуць, -ну, -неш, -не; пр. абвіс, -ла; зак. Павіснуўшы, апусціцца ўніз. Панура абвіслі да самай зямлі абледзянелыя галінкі хвоек. Шамякін. Правае крылца птушаняці,… 323 абвіты, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абвіць. 324 абвіўка, -і, ДМ -віўцы, ж. Дзеянне паводле дзеясл. абвіваць-абвіць (у 1 знач.). 325 абвіцца, абаўюся, абаўешся, абаўецца; абаўяцеся; пр. абвіўся, -вілася, -вілося; зак. 1. Абкруціцца вакол чаго-н.; абвіць сабой што-н. Пуга абвілася вакол задняй… 326 абвіць, абаўю, абаўеш, абаўе; пр. абвіў, -віла, -віло; зак., каго-што. 1. Абматаць што-н. чым-н. або што-н. вакол чаго-н. Абвіць провад ізаляцыйнай стужкай.… 327 абвод, -у, М -дзе, м. 1. Лінія, паласа, праведзеная вакол чаго-н. 2. Лінія ўмацаванняў вакол чаго-н. Абарончы абвод. 3. звычайна мн. (абводы, -аў). Вонкавыя… 328 абводзіцца, -дзіцца; незак. Зал. да абводзіць. 329 абводзіць, -джу, -дзіш, -дзіць. Незак. да абвесці 330 абводка, -і, ДМ -дцы; Р мн. -дак; ж. Тое, што і абвод (у 1 знач.). Ля акна ў чорнай рамачцы з пазалочанай абводкай вісеў невялічкі партрэт Адама Міцкевіча. С.Александровіч.… 331 абводнены, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абвадніць. 332 абводны, -ая, -ае. Прызначаны для абводу чаго-н.; які акружае што-н. Абводны канал. 333 абвоз, -у, м. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абвозіць — абвезці. 334 абвозіць, -вожу, -возіш, -возіць. Незак. да абвезці. 335 абворак, -рка. м. Разм. Месца на полі, якое кругом абворваецца; няўдобіца. 336 абворвацца, -аецца; незак. Зал. да абворваць. 337 абворваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абараць. 338 абвостранасць, -і, ж. Уласцівасць абвостранага (у 3, 4 знач.). Абвостранасць пачуццяў, успрыняцця. 339 абвостраны, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад абвастрыць. 2. у знач. прым. Пра рысы твару — завостраны, з адзнакамі схуднеласці. 3. у знач. прым. Больш востры,… 340 абвуглелы, -ая, -ае. Які пакрыўся вугалем, абгарэлы. Абвуглелае бярвенне.