281 абвестка, -і, ДМ -тцы; Р мн. -так; ж. Тое, што і аб'ява. Абвестка на сцяне дома гаварыла, пра што будзе сход. Чорны. ○ Абвестка дня — тое, што і парадак дня… 282 абвесці, -вяду, -вядзеш, -вядзе; -вядзём, -ведзяце; пр. абвёў, -вяла, -вяло; зак. 1. каго-што. Правесці каго-н. вакол чаго-н. // Правесці кружным шляхам, мінуўшы… 283 абветралы, -ая, -ае. Абсохлы (прасохлы) на ветры. 284 абветраны, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад абветрыць. 2. у знач. прым. Які зазнаў уздзеянне ветру. Палаў заход на парусе далёкім, Абліў віном абветраны граніт.… 285 абветраць, -аю, -аеш, -ае; зак. Тое, што і абветрыцца. [Алесь:] — Гэта я проста абветраў занадта, вось і здалося табе, што я схуднеў. Броўка. Даўно ўжо абветралі… 286 абветрывацца, -аецца; незак. 1. Незак. да абветрыцца. 2. Зал. да абветрываць. 287 абветрываць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абветрыць. 288 абветрыцца, -рыцца; зак. 1. Зазнаць уздзеянне ветру. // Зрабіцца смуглым, шурпатым, агрубелым ад ветру (пра твар, рукі, ногі і пад.). 2. Абсохнуць на ветры. … 289 абветрыць, -рыць; безас., зак. Пакінуць на паверхні чаго-н. сляды ўздзеяння (пра вецер). // Зрабіць цёмным, шурпатым, агрубелым (пра скуру на твары, руках, нагах).… 290 абвеў, -веву, м. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абвяваць, абвейваць. 291 абвечарэць, -эе; безас., зак. Разм. Пра надыход вечара, вячэрняй цемені, змроку. Абвечарэла, пачалася мяцеліца, праз рэдкі альшэўнік гнала снег з поля. Пташнікаў.… 292 абвешаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абвешаць. 293 абвешацца, -аюся, -аешся, -аецца; зак. Увешаць сябе чым-н.; навешаць на сябе многа чаго-н. Абвешацца гранатамі. 294 абвешаць, -аю, -аеш, -ае; зак., каго-што. Развешаць што-н. па ўсёй паверхні або вакол чаго-н.; увешаць. У роднай хаце ўсё па-новаму трывожыць. Рамак гэтых нарабіў… 295 абвешвацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. 1. Незак. да абвешацца. 2. Зал. да абвешваць. 296 абвешваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абвешаць. 297 абвешчаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абвясціць. 298 абвеяны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абвеяць. 299 абвеяць, -вее; зак., каго-што. Абадзьмуць, абдаць паветранай плынню. Прыязджайце, як вецер Паўдзённым дыханнем калоссе абвее. Арочка. Ледзьве прыкметная плынь… 300 абвіванне, -я, н. Дзеянне паводле дзеясл. абвіваць — абвіць (у 1 знач.).