241 абвалісты, -ая, -ае. Які лёгка абвальваецца. Абвалісты бераг. 242 абваліцца, -валюся, -валішся, -валіцца; зак. Абрынуцца, разбурыцца, паваліцца. Столь абвалілася. □ Толькі жанчыны прайшлі, як абвалілася сцяна і загарадзіла вузкі… 243 абваліць, -валю, -валіш, -валіць; зак. 1. Абурыць што-н. Абваліць склеп. Абваліць вугальны пласт. Абваліць падмыты вадою бераг. 2. Паваліць каго-, што-н. Абваліць… 244 абвалка, -і, ДМ -лцы, ж. 1. Тое, што і абвальванне. У тунелі скончылася абвалка пароды. 2. Спец. Аддзяленне мяса ад касцей. Абвалка мясной тушы. 245 абвалоўванне, -я, н. Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абвалоўваць — абвалаваць. 246 абвалоўвацца, -аецца; незак. Зал. да абвалоўваць. 247 абвалоўваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абвалаваць. 248 абвальванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абвальваць-абваліць, абвальвацца-абваліцца. 249 абвальвацца, -аецца; незак. 1. Незак. да абваліцца. 2. Зал. да абвальваць. 250 абвальваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абваліць. 251 абвальны, -ая, -ае. Вялікай сілы, здольны абваліць, паваліць што-н. То там, то тут наваколле ўздрыгвала ад моцных абвальных выбухаў бомб. Мележ. 252 абвандраваць, -рую, -руеш, -руе; зак. Абысці, аб'ездзіць, падарожнічаючы, нейкую тэрыторыю, пабываць у многіх мясцінах. [Кліменці:] Я па слядах Францішка Скарыны… 253 абвапнавацца, -нуецца; зак. Спец. Пакрыцца солямі вапны. 254 абвапноўванне, -я, н. Спец. Адкладанне солей вапны на паверхні чаго-н. Абвапноўванне тканак. 255 абвапноўвацца, -аецца. Незак. да абвапнавацца. 256 абвараны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абварыць. 257 абварванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абварваць — абварыць. 258 абварвацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. 1. Незак. да абварыцца. 2. Зал. да абварваць. 259 абварваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абварыць. 260 абварыцца, -варыцца; зак. Стаць абвараным. Мяса абварылася.