301 абвівацца, -аюся, -аешся, -аецца. Незак. да абвіцца. 302 абвіваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абвіць. 303 абвівачны, -ая, -ае. Звязаны з абвіўкай; прызначаны для абвіўкі. Абвівачныя работы. Абвівачная стужка. 304 абвінаваўца, -ы, Т -ам, м. Асоба, якая падтрымлівае абвінавачванне ў судовым працэсе. Дзяржаўны, грамадскі абвінаваўца. □ Нарэшце ў Галі нібы прарэзаўся гнеўны голас,… 305 абвінаваўчы, -ая, -ае. Які змяшчае ў сабе абвінавачанне. Абвінаваўчы акт. Абвінаваўчае заключэнне. □ Для абвінаваўчай прамовы старшыня даў слова пракурору. Колас.… 306 абвінаваціць, -чу, -ціш, -ціць; заг. абвінаваць. Зак. да абвінавачваць (у 1 знач.). 307 абвінавачанне, -я, н. 1. Прызнанне каго-н. вінаватым у чым-н. [Галена:] — Я тады набралася гора, пакуль не з'явіўся сам гэты хлопец і не папрасіў зняць абвінавачанне,… 308 абвінавачаны, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад абвінаваціць. 2. у знач. наз. абвінавачаны, -ага, м.; абвінавачаная, -ай, ж. Той (тая), каго абвінавацілі, лічаць… 309 абвінавачванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абвінавачваць — абвінаваціць. 310 абвінавачваны, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад абвінавачваць (у 1 знач.). 2. у знач. наз. абвінавачваны, -ага, м.; абвінавачваная, -ай, ж. Той (тая), каму па суду… 311 абвінавачвацца, -аецца; незак. Зал. да абвінавачваць (у 1 знач.). 312 абвінавачваць, -аю, -аеш, -ае; незак. 1. каго-што ў чым і без дап. Лічыць каго-н. вінаватым у чым-н. А супярэчыў.. [Сцяпан Варанец], так сказаць, прынцыпова: не можна,… 313 абвінанне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абвінаць — абвінуць. 314 абвінацца, -аюся, -аешся, -аецца. Незак. да абвінуцца. 315 абвінаць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абвінуць. 316 абвінуты, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абвінуць. 317 абвінуцца, -нуся, -нешся, -нецца; -нёмся, -няцеся; зак., чым. Абгарнуцца, ахінуцца. Абвінуцца хусткай. 318 абвінуць, -ну, -неш, -не; -нём, -няце; зак., каго-што чым. Абгарнуць (у 2 знач.), ахінуць, абкруціць. // перан. Абкружыць, абступіць. Яны [лугі] падступаюць да… 319 абвісаць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абвіснуць. 320 абвісласць, -і, ж. Уласцівасць і стан абвіслага. Абвісласць шчок.