1421 абрабаванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абрабаваць. 1422 абрабаваны, -ая, ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абрабаваць. 1423 абрабаваць, -бую, -буеш, -буе; зак., каго- што. 1. Па-разбойніцку напаўшы, сілай адабраць у каго-н. што-н. Нямецка-фашысцкія захопнікі разбурылі і абрабавалі арцельную… 1424 абрабіцца, -раблюся, -робішся, -робіцца; зак. Разм. Апэцкацца чым-н. Абрабіцца ў муку. // Схадзіць пад сябе (звычайна пра дзяцей і хворых). 1425 абрабіць, -раблю, -робіш, -робіць; зак., каго-што. 1. Апрацаваць, дагледзець; прывесці ў парадак. Тарфянішча абраблю, Каб гуло, як медзь. Даглядаючы зямлю, Буду… 1426 абрабляцца, -яюся, -яешся, -яецца; незак. 1. Незак. да абрабіцца. 2. Зал. да абрабляць. 1427 абрабляць, -яю, -яеш, -яе. Незак. да абрабіць. 1428 абрад, -у, М -дзе, м. Сукупнасць строга акрэсленых дзеянняў, якімі суправаджаецца выкананне рэлігійных рытуалаў або бытавых традыцый. Царкоўны абрад. Абрад… 1429 абрадаваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абрадаваць. 1430 абрадавацца, -дуюся, -дуешся, -дуецца; зак. Тое, што і ўзрадавацца. Янка Купала вельмі абрадаваўся майму прыезду. Хведаровіч. Варвара і разгубілася і абрадавалася… 1431 абрадаваць, -дую, -дуеш, -дуе; зак., каго. Тое, што і узрадаваць. Кароценькі змест тэлеграмы хоць і не абрадаваў Хадкевіча, затое рассмяшыў яго. Васілевіч. 1432 абрадавы, -ая, -ае. Які выконваецца ў час абраду; звязаны з абрадам. Абрадавы рытуал. Абрадавая паэзія. 1433 абрадзініцца, -ніцца; зак. Разм. Тое, што і абрадзіцца. А людзі кажуць так: раскідаецца печ зімою — тое самае, што абрадзініцца жонка ў жніва. Колас. 1434 абрадзіцца, -раджуся, -родзішся, -родзіцца; зак. Разм. Нарадзіць. На нашу гаману збегліся даглядчыкі і даяркі, дапытваючыся, што здарылася. А тое, кажу, што маладзіца… 1435 абраднасць, -і, ж. 1. Сукупнасць абрадаў якога-н. культу. Свята зімы ўключае ў сябе многія элементы зімовай народнай абраднасці, якая склалася ў кожнага народа… 1436 абрадны, -ая, -ае. Тое, што і абрадавы. Абрадныя песні. 1437 абражальнік, -а, м. Той, хто абражае каго-н. 1438 абражальніца, -ы, ж. Жан. да абражальнік. 1439 абражаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абразіць. 1440 абражацца, -аецца; незак. 1. Незак. да абразіцца. 2. Зал. да абражаць.
