абруселы, -ая, -ае. Які зрабіўся рускім па мове, звычаях і пад. Абруселы немец.

абрусенне, -я, н. Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. абрусець.

абрусець, -ею, -ееш, -ее; зак. Зрабіцца рускім па мове, звычаях, культуры і пад.

абрусіць, -рушу, -русіш, -русіць; зак., каго. Прывіць каму-н. рускую мову, звычаі.

абрусны, -ая, -ае. Які мае дачыненне да вырабу абрусаў. Абруснае палатно.

абруч, -а, м. 1. Металічная ці драўляная кольцападобная пласціна, якая набіваецца на бочкі, кадушкі і пад. Стары Гарась, як помніць Даша, заўсёды стругаў пад…

абручны, -ая, -ае. Які мае адносіны да абруча. Абручная вытворчасць. // Прызначаны для вырабу абручоў. Абручнае жалеза.

абрушаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абрушыць.

абрушвацца, -аецца; незак. 1. Незак. да абрушыцца. 2. Зал. да абрушваць.

абрушваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абрушыць.

абрушыцца, -шыцца; зак. 1. Рынуцца, паляцець, пасыпацца на каго-, што-н. Застрачылі кулямёты, аўтаматы, на паліцэйскіх абрушыўся град куль. Васілеўская. // перан.…

абрушыць, -шу, -шыш, -шыць; зак. З сілай апусціць, зрынуць што-н. на каго-, што-н.; скінуць. Раптам, як таран, Гарыдавец абрушыў на ўсіх Вясельны стол, нож бліснуў…

абрушэнне, -я, н. Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. абрушыць, абрушыцца.

абрывак, -рыўка, м. Адарваны кавалак, частка чаго-н. Неяк, бегаючы з дзецьмі па вуліцы, Ніна басанож ступіла на абрывак калючага дроту. Мележ. Вецер гнаў па небе…

абрыванне, -я, н. Дзеянне паводле дзеясл. абрываць — абарваць1 (у 1, 2 знач.) і абрывацца — абарвацца (у 1 знач.).

абрывацца, -аецца; незак. 1. Незак. да абарвацца. 2. Заканчвацца абрывам, пераходзіць у абрыў. Бераг проста абрываўся ўніз. Чорны. З іншых трох бакоў скала строма…

абрываць1, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абарваць1.

абрываць2, -ае; што. Незак. да абрыць.

абрывістасць, -і, ж. Уласцівасць, якасць абрывістага.

абрывісты, -ая, -ае. 1. Круты, стромкі. Абрывісты бераг. □ Схіл.. тут быў крутаваты, з абрывістымі кручамі, парослы крывымі маладымі сасонкамі. Быкаў. 2. Які…